يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
हे लोकांनो! तुका आनी तुज्या आदीं रचल्ल्या तुज्या प्रभूची पुजा कर, जाका लागून तुका धर्मपरायणताय मेळटली.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
आनी (उगडास) जेन्ना तुमच्या प्रभून देवदूतांक म्हणलें, "हांव धर्तरेचेर खलीफा तयार करतलों." तांणी म्हणलें, "तुमी थंय भ्रश्टाचार आनी रगत व्हांवपी कोणाक तरी दवरतले, जाल्यार आमी तुजी स्तुती करतात आनी तुजें नांव पवित्र करतात?" ताणें म्हणलें, “तुका खबर ना तें म्हाका खबर आसा.”
صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ
Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).
देव तुका आशीर्वाद दिवं." अल्ला परस कोण बरो? आनी ताची आमी उपासना करतात.
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).
आनी ताणेंच तुमकां धर्तरेचेर खलीफा केल्ले आनी ताणें तुमच्यांतल्या कांय जाणांक हेरां परस (पदवी) वयर काडले, तुमकां दिल्ल्या (दानांचेर) तुमची परिक्षा घेवपाक. खरेंच तुमचो प्रभु ख्यास्त दिवपाक खूब बेगीन वता आनी खरेंच तो सगळ्यांत क्षमाशील, दयाळू.
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
तांणी (मोयजेसाच्या लोकांनी) म्हणलें, "तुमी आमचे कडेन येवचे पयलीं आनी आयले उपरांत आमी (फारोन) जुलूम केल्ले." (मोयजेसान) जाप दिली, "तुज्या प्रभू तुज्या दुस्मानांचो नाश करतलो आनी तुका पृथ्वीचेर खलीफा करतलो अशी आस्त आसा; मागीर तुजें कशें करतात तें तो पळयतलो."
ثُمَّ جَعَلْنٰكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma ja‘alnākum khalā'ifa fil-arḍi mim ba‘dihim linanẓura kaifa ta‘malūn(a).
मागीर आमी तुमकां (तांकां) तांचे उपरांत धर्तरेचेर उत्तराधिकारी केले, जाका लागून तुमी कशे आसात तें आमी पळोवंक शकतले.
وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
आनी तोच स युगांत मळब आनी धर्तरी आनी उदका वयल्यान आपलें सिंहासन रचलो, जाका लागून तुमच्यांतलो खंयचो कर्तुबांत बरो आसा हाची चांचणी करपाक शकता. तुमी (मक्काच्या लोकांक) म्हणल्यार, "खरेंच तुमी मेल्या उपरांत जिवंत जातले" जाल्यार खात्रीन काफिर म्हणटले, "ही फकत खरी जादू."
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
आनी समुदाक (आमी धाडलो) तांचो भाव सालेह. ताणें म्हणलें, "हे म्हज्या लोकांनो! अल्लाची उपासना करात, तुमकां ताचे बगर खंयचोच देव ना. ताणें तुमकां धर्तरेंतल्यान (मातयेंतल्यान) रचल्यात आनी तुमकां समृध्द केल्यात, देखून ताचे कडल्यान माफी मागात, मागीर ताचे कडेन पश्चात्ताप करात. खरेंच म्हजो प्रभू खूब लागीं आसा (ताची दया) आनी (आपल्या नोकरांचीं प्रार्थना) मान्य करता."
وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ
wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).
आनी खरेंच, आमी अझ-झिकर (लौह महफुझ) उपरांत (बरयल्ल्या) झाबूरांत बरयलां, ही धर्तरी म्हज्या धर्मीक नोकरांक वारसा मेळटली.
اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).
(म्हळ्यार) जे आमी तांकां धर्तरेचेर सुवात दिली जाल्यार नमाज करताले, जकात करतले आनी तांकां बरें करपाक आनी वायट करपाक बंदी घालपाचो आदेश दितले आनी सगळ्यो गजाली अल्लाक परत येतात.
اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ
afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).
तर आमी तुका खेळांत (खंयचोच हेतू नासतना) रचला आनी तुका आमचे कडेन परत येवचे नात अशें तुका दिसलें?
وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْاَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۖ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِيْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضٰى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ خَوْفِهِمْ اَمْنًاۗ يَعْبُدُوْنَنِيْ لَا يُشْرِكُوْنَ بِيْ شَيْـًٔاۗ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
wa‘adallāhul-lażīna āmanū minkum wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti layastakhlifannahum fil-arḍi kamastakhlafal-lażīna min qablihim, wa layumakkinanna lahum dīnahumul-lażirtaḍā lahum wa layubaddilannahum mim ba‘di khaufihim amnā(n), ya‘budūnanī lā yusyrikūna bī syai'ā(n), wa man kafara ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
तुमच्यांतल्या विस्वास दवरपी आनी बरीं कामां करपी लोकांक अल्लान उतर दिलां, जशें ताणें तांचे पयलींच्यांक राज्यकर्ते केल्ले, तशें तो तांकां धर्तरेचेर राज्यकर्तो करतलो आनी खरेंच, तो तांकां मान्य केल्लो धर्म तांकां स्थापन करतलो. आनी ताणें खऱ्या अर्थान तांची (अवस्था) बदलली, भियेवन सुरक्षीत रावपाक. ते (आतां लेगीत) म्हजे कडेन कांयच संगत करिनासतना म्हजी उपासना करतात. पूण ते उपरांत (वचन) जो कोण काफिर (उरता), मागीर तेच वायट.
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
ताचे कडेन प्रार्थना करतना संकश्टांत पडपी लोकांक (दुआ) स्वीकार करपी, आनी संकश्ट पयस करपी आनी तुमकां (मनीसांक) धर्तरेचेर खलीफा (फुडारी) करपी तो (अल्ला) न्हय? अल्ला सोडून (आनीक एक) देव आसा? तुमकां (अल्लाच्या उपकाराची) खूब उणी याद जाता.
وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ
wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).
आनी आमी पृथ्वीचेर (इजिप्तांत) जुलूम जाल्ल्या लोकांक कृपा दितले, आनी तांकां फुडारी करतले आनी तांकां (धर्तरेचे) वारसो करतले,
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا
huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).
ताणेंच तुमकां धर्तरेचेर खलीफा केल्ले. जो कोण काफिर करता, ताच्या काफिराचो (परिणाम) स्वताचेर पडटलो. आनी काफिर करपी लोकांचो कुफर फकत तांच्या प्रभूचो राग वाडटलो. आनी काफिरांचो काफिर फकत तांचें लुकसाण वाडयतलो.
وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ
wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).
आनी आमी इत्सा केल्ली जाल्यार तुमच्या मदीं देवदूतांक (पिळगे थावन पिळगेक) पृथ्वीचेर तुमच्या जाग्यार करपाचे.
ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ
allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).
कोणें मरण आनी जिवीत रचलें, तुमची परिक्षा घेवपाक, तुमच्यांतलो खंयचो कर्मांत चड बरो. आनी तो सर्वशक्तिमान, सगळ्यांत क्षमाशील.
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ
laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).
खरेंच आमी मनशांक कश्टांत निर्माण केल्यात.