۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ
waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).
ते (मुहम्मद) उनेंगी इक मिसाल देओ, दो आदमी, जिंदे चा इक (काफिर) अस उनेंगी दो अंगूर दे बाग दित्ते ते अस दौनें बाग़ें गी ताड़ दे पेड़ें कन्नै घेरया ते उंदे बश्कार (बाग) असें इक खेतर बनाई लेआ।
كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ
kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).
दौनें बाग़ें च फल पैदा होंदे हे, ते उंदे फल च कोई बी कमी नेई आई ही, ते उंदे खाई च अस नदियें गी बहाई दित्ता।
وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا
wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).
ते उंदे कोल बड़ी दौलत ही, इस करी उने अपने दोस्त (जिसने विश्वास कीता हा) कन्ने गल्लबात करदे होई आखेआ, "मेरी दौलत तुंदे कोला बी बड्डी ऐ ते मेरे अनुयायी बी मजबूत न।"
وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ
wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).
ते ओह् अपने बाग च आत्मघाती रवैये कन्नै (अहंकार ते अविश्वास दे कारण) दाखल होई गेआ; उ’नें आखेआ, “मैं सोचेआ हा जे एह् बाग कदें बी नाश नेईं होग,
وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا
wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).
ते मैं सोचना आं के कयामत दा दिन नेई औग, ते जेकर मैं अपने रब दे कोल वापस आई जंदा तां मिगी इस थमां बी बेहतर जगह जरूर लब्भी जंदी।"
قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ
qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).
उदे दोस्त (जिसने विश्वास कीता हा) ने उदे कन्ने गल्लबात करदे होई उसी आखेआ, "के तुस (परमात्मा) उप्पर काफर करदे ओ, जिनेंगी तुसें गी धूड़ थमां, फिरी वीर्य दी बूंद थमां, फिरी तुसें गी सिद्ध मनुख बनाई दित्ता ऐ?
لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا
lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).
पर मैं (विश्वास करदा हां), ओह अल्लाह है, मेरा रब है, ते मैं अपने रब नाल कुझ वी शरीफ नहीं करदा।
وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ
wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).
ते जदूं तुस अपने बाग च दाखल होंदे ओ तां तुस "मस्या अल्लाह, ला कुव्वाता इल्ला बिल्लाह" (वास्तव च अल्लाह दी मर्जी कन्नै एह् सब किश सच होई गेआ ऐ) नेईं आखदे, अल्लाह दी (मदद) दे अलावा कोई शक्ति नेईं ऐ, हालाँकि तुस सोचदे ओ जे मेरी दौलत ते संतान तुंदी दौलत कोला घट्ट ऐ।
فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ
fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).
इस करिए शायद मेरा रब तुंदे कोला बी बेहतर बाग देई देग; ते ओह़ तुंदे बाग़ उप् पर आसमान थवां बिजली उतारग, तांजे ओह़ फिसलन आली जमीन बनी जा।
اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا
au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).
जां पानी ज़मीन च हटदा ऐ, तां तुस उसी फिरी नेई पाई सकगे।”
وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا
wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).
ते उंदी दौलत नष्ट होई गेई, फिरी उसने अपने हत्थें दी हत्थैलियां (पछतावा दा निशान) घुमाया, जिसदे उप्पर उने खर्च कीता हा, जिसलै के बेल बी अपने सहारा (पैरा-पारा) दे कन्नै-कन्नै डिग्गी गेई, फिरी उ'नें आखेआ, "केह् होंदा जे मैं अपने रब कन्नै कुसै गी बी नेईं जोड़ेआ हुंदा।
وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ
wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).
ते अल्लाह दे सिवा कोई (अब) कोई समूह नहीं है जो उसदी मदद कर सकदा है; ते ओह़ अपने आप गी बचाई नेई सकदा।