۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ
waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).
او (محمد صلی الله علیه وسلم) دوی ته د دوو سړیو مثال راکړه، چې یو یې (کافر) و، موږ دوی ته د انګورو دوه باغونه ورکړل او دواړه باغونه مو د خرما په ونو سره محاصره کړل او د دوی (باغونو) ترمنځ مو یو کروندې جوړه کړه.
كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ
kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).
دواړو باغونو خپلې مېوې ورکړې، او د هغوی مېوې هیڅ کمې نه شوې، او موږ د هغوی له درزونو څخه ویالې روانې کړې،
وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا
wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).
او هغه ډېر شتمن وو، نو هغه خپل ملګري (چې مؤمن و) ته د خبرو اترو په وخت کې وویل: "زما شتمني ستا څخه ډېره ده او زما پیروان ډېر پیاوړي دي."
وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ
wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).
او هغه خپل باغ ته د ځان ماتې خوړلو په حالت کې (د تکبر او کفر له امله) ننوت؛ هغه وویل: "ما فکر کاوه چې دا باغ به هیڅکله له منځه لاړ نشي،"
وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا
wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).
او زه فکر کوم چې د قیامت ورځ به نه راځي، او که زه خپل رب ته بیرته راستون شوم، نو زه به خامخا له دې څخه غوره ځای ومومم."
قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ
qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).
د هغه ملګري (چې مؤمن و) د خبرو اترو په وخت کې ورته وویل: "ایا ته په هغه (خدای) کافر یې چې ته یې له خاورې څخه پیدا کړې، بیا یې د منی له څاڅکي څخه، بیا یې ته یو بشپړ سړی جوړ کړې؟"
لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا
lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).
خو زه (په دې باور لرم) چې هغه الله زما رب دی او زه له خپل رب سره هیڅ شی نه شریکوم.
وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ
wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).
او ولې کله چې ته خپل باغ ته ننوځې نو "مَسَى اللهُ، لا قوَةَ الا بالله" نه وایې (په حقیقت کې، د الله په اراده، دا ټول ریښتیا شوي دي)، د الله (په مرسته) پرته هیڅ ځواک نشته، که څه هم ته فکر کوې چې زما شتمني او اولادونه ستا په پرتله کم دي.
فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ
fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).
نو کېدای شي زما رب به ماته ستا له باغ څخه غوره باغ راکړي؛ او هغه به ستا پر باغ له اسمانه برېښنا راولوېږي، چې هغه به ښویېدلې ځمکه شي.
اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا
au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).
یا اوبه ځمکې ته ښکته شي، نو بیا به یې ونه مومئ."
وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا
wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).
او د هغه مال تباه شو، بیا یې خپل لاسونه وګرځول (د افسوس نښه) په هغه څه چې هغه پرې لګولي وو، پداسې حال کې چې انګور د خپل پای سره ولوېد (پارا-پارا) بیا یې وویل: "څه به وای که ما د خپل رب سره هیڅ شی شریک نه وای کړی."
وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ
wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).
او هیڅ داسې ډله نشته چې له الله پرته د هغه مرسته وکړي؛ او هغه به د ځان دفاع ونه شي کولی.