وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
ते (इसदे अलावा) होर लोक वी हन जो अल्लाह फैसला तक निलंबित होंदे हन; शायद अल्लाह उनेंगी सजा देग ते शायद अल्लाह उंदी तबाब गी स्वीकार करी लैग। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
ते त्रैनें गी जेह्ड़े पिच्छें रेई गेदे हे। जद तक धरती उन्हां वास्ते तंग लगदी सी, हालांकि ओ विशाल है, ते उन्हां दी आत्मा उन्हां वास्ते तंग हो गई, ते उन्हां कूं एहसास होया कि अल्लाह तों सिवाय उन्हा दी कोई शरण कैनी, तां तक अल्लाह ने उन्हां दी पछतावा कूं स्वीकार कित्ता तां कि ओ अपणी तबाब विच रहन। दरअसल अल्लाह तबाब दा स्वीकार करने आला, परम मेहरबान ऐ।
وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ شُهَدَاۤءُ اِلَّآ اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ ۙاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wal-lażīna yarmūna azwājahum wa lam yakul lahum syuhadā'u illā anfusuhum fa syahādatu aḥadihim arba‘u syahādātim billāh(i), innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ते जेड़े अपनी घरेआली उप्पर (व्यभिचार) दा इल्जाम लांदे न, जदके उंदे कोल अपने सिवाय कोई गवाह नेईं ऐ, तां उंदे च हर इक दी गवाही चार बारी अल्लाह दी कसम खाने दी ऐ जे ओह् सच्च बोलने आह्लें च शामल ऐ।
وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
wal-khāmisatu anna la‘natallāhi ‘alaihi in kāna minal-kāżibīn(a).
ते पंजवीं (कसब) ए है कि अल्लाह दा श्राप उस ते होवेगा अगर ओह झूठे विचों होवे।
وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ اِنَّهٗ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۙ
wa yadra'u ‘anhal-‘ażāba an tasyhada arba‘a syahādātim billāhi innahū laminal-kāżibīn(a).
ते घ़रेआली गी सजा थमां बचाया जंदा ऐ जेकर ओह् अल्लाह दी चार बारी कसम खांदी ऐ जे ओह् (उसदा पति) सच्चें गै झूठे लोकें च शामल ऐ।
وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّٰهِ عَلَيْهَآ اِنْ كَانَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wal-khāmisata anna gaḍaballāhi ‘alaihā in kāna minaṣ-ṣādiqīn(a).
ते पंजमी (कसम) कि अल्लाह दा गुस्सा उस (पत्नी) ते होवेगा, जेकर ओह (उसदा पति) सच्चाई बोलन वाले लोकां विचों इक होवे।