وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
او نور خلک هم شته چې تر هغه وخته پورې ځنډول شوي دي چې الله تعالی پرېکړه وکړي؛ ښايي الله تعالی هغوی ته سزا ورکړي او ښايي الله تعالی د هغوی توبه قبوله کړي. الله تعالی پوه او حکمت والا دی.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
او هغو دریو کسانو ته چې وروسته پاتې وو. تر دې چې ځمکه پرې تنګه شوه، که څه هم پراخه وه، او د دوی روحونه پرې تنګه شول، او دوی پوه شول چې د الله تعالی څخه پرته بل پناه ځای نشته، نو الله تعالی د دوی توبه قبوله کړه ترڅو دوی په خپله توبه کې پاتې شي. په حقیقت کې، الله تعالی توبه قبلونکی او مهربان دی.