وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Æмæ æххæст кæнут Хадж æмæ Умра Аллахы тыххæй. Фæлæ кæд дæ алыварс (знæгтæ) сты, уæд (ныццæгъд) æнцонæй цы хадъу ис, уый, æмæ дæ сæр ма ныссæрф, цалынмæ хадæ марæн бынатмæ нæ бахæццæ уа, уæдмæ. Кæд уæ исчи рынчын у, кæнæ йæ сæры исты хъыгдард ис (æмæ йæхи æрфгуытæ кæны), уæд хъуамæ æххæст кæна фидья, ома ком дарын, хæрзиуæг дæттын кæнæ нывонд хæссын. Кæд æдас дæ, уæд чидæриддæр æххæст кæна умра Хаджы размæ, уый (хъуамæ амара) хадю, кæцы æнцонæй ис райсæн. Фæлæ йæ куы нæ райса, уæд (хъуамæ) ком дара æртæ боны Хаджы (рæстæджы) æмæ авд (боны) куы æрыздæхай, уæд. Уый æдæппæтæй у дæс (боны). Афтæ, Стыр Мæзджыдмæ хæстæг кæй бинонтæ нæ цæрынц, уыцы адæмæн дæр. Тæрсут Аллахæй æмæ зонут, Аллах тынг карз æфхæрд кæй у.