وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
هغه کسان مه وشړه چې سهار او ماښام خپل رب ته بلنه ورکوي، دوی د هغه د رضا هیله لري. ته د دوی د کړنو لپاره لږ مسؤلیت نه لرې او دوی ستا د کړنو لپاره لږ مسؤلیت نه لري، له همدې امله ته (حق لرې) چې دوی وباسه، نو ته د ظالمانو څخه یې.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
او (ای محمده!) له هغو کسانو سره صبر وکړه چې سهار او ماښام خپل رب بولي او د هغه د رضا په هیله وي؛ او له هغوی څخه سترګې مه اړوه (ځکه چې دوی د دنیا د ښکلاوو هیله لري)؛ او د هغو کسانو پیروي مه کوه چې زړونه یې موږ له خپل یاد څخه غافل کړي دي، او د هغوی د غوښتنو پیروي مه کوه او حالات یې له پولې اوړي.