يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
තහනම් මාසයේ සටන් කිරීම පිළිබඳව ඔවුන් (මුහම්මද් තුමාණන්) ඔබෙන් විමසූහ. ඔබ මෙසේ පවසනු: "ඒ මාසයේ සටන් කිරීම මහා (පාපයකි). නමුත් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් (මිනිසුන්) වැළැක්වීම, ඔහුට අකීකරු වීම, මහා මස්ජිදයට (මිනිසුන් ඇතුළුවීම වැළැක්වීම) සහ එහි වටපිටාවෙන් මිනිසුන් නෙරපා හැරීම අල්ලාහ් ඉදිරියේ (පාපයකි). අපහාස කිරීම මිනීමැරීමට වඩා දරුණු ය. ඔවුන්ට හැකි නම්, ඔබ ඔබේ ආගමෙන් (ඉවත් වන තුරු) ඔවුන් ඔබ සමඟ සටන් කිරීම නවත්වන්නේ නැත. ඔබ අතරින් කවුරුන් හෝ තම ආගමෙන් (ඉවත් වී) ගොස්, පසුව ඔහු අවිශ්වාසයෙන් මිය ගියහොත්, ඔවුන්ගේ ක්රියාවන් මෙලොව හා පරලොව නිෂ්ඵල වේ, ඔවුන් නිරයේ වැසියන් වන අතර, ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත."