يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) വിലക്കപ്പെട്ട മാസത്തിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനെപ്പറ്റി അവർ നിന്നോട് ചോദിച്ചു. പറയുക, ആ മാസത്തിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് വലിയ പാപമാണ്. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ നിന്ന് (ആളുകളെ) തടയുന്നതും, അവനെ ധിക്കരിക്കുന്നതും, മസ്ജിദുൽ ഹറാമിൽ (ആളുകളെ) പ്രവേശിക്കുന്നത് തടയുന്നതും, അതിന്റെ പരിസരങ്ങളിൽ നിന്ന് ആളുകളെ പുറത്താക്കുന്നതും അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ കൂടുതൽ ഗുരുതരമായ പാപമാണ്. എന്നാൽ, ഏഷണി പറയുന്നത് കൊലപാതകത്തേക്കാൾ ക്രൂരമാണ്. അവർക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മതത്തിൽ നിന്ന് (വിട്ടു) പോകുന്നത് വരെ അവർ നിങ്ങളോട് യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കില്ല. നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും തന്റെ മതത്തിൽ നിന്ന് (വിട്ടു) പിന്മാറുകയും, പിന്നീട് അവൻ അവിശ്വാസിയായി മരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നിഷ്ഫലമായിരിക്കും. അവർ നരകവാസികളാണ്, അവർ അവിടെ എന്നേക്കും വസിക്കും.