وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).
او څوک چې ګناه وکړي او په ځان ظلم وکړي، بیا له الله څخه بخښنه وغواړي، نو هغه به خامخا الله ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی ومومي.
وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
او هر څوک چې ګناه وکړي، نو په حقیقت کې هغه دا د خپل ځان لپاره کوي (ستونزه) او الله تعالی پوه او حکمت والا دی.
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
او څوک چې کومه خطا یا ګناه وکړي، بیا په یو بې ګناه کس تور ولګوي، نو په حقیقت کې یې دروغ او ښکاره ګناه کړې ده.