وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).
Ɛn ɛnibɔdi we du kraym ɛn du bad to insɛf, dɔn i aks Allah fɔ fɔgiv, i go mɔs si Allah we de fɔgiv pas ɔl, we gɛt sɔri-at pas ɔlman.
وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
Ɛn ɛnibɔdi we du sin, dat min se fɔ tru, i de du am fɔ in yon (difikulti). En Allah na ol-No, ol-Wase
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Ɛn ɛnibɔdi we mek mistek ɔ sin, dɔn i aks inosɛnt pɔsin, den fɔ tru, i dɔn kɛr lay ɛn klia sin.