لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ
laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).
Anɔkwale, Allah enu gbɔmɛi (Yudafoi) lɛ awiemɔi ni kɛɔ akɛ, "Anɔkwale, Allah ji ohiafo ni wɔji niiatsɛmɛi." Wɔbaaŋmala amɛwiemɔi kɛ amɛnifeemɔi ni ji gbalɔi lɛ agbemɔ ni bɛ hegbɛ (yiŋtoo kpakpa) lɛ wɔshwie shi, ni Wɔbaakɛɛ (amɛ) akɛ, "Nyɛkaa piŋmɔ ni tsoɔ lɛ nyɛkwɛa!"
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
Ni Yudafoi lɛ kɛɛ akɛ, “Afimɔ Nyɔŋmɔ niji.” Yɛ anɔkwale mli lɛ, amɛniji ji mɛi ni awo amɛ tsuŋ ni amɛji mɛi ni alomɔ amɛ yɛ nɔ ni amɛwie lɛ hewɔ, eyɛ mli akɛ Allah niji enyɔ lɛ fɛɛ egbele moŋ; Ekɛ niyenii haa bɔ ni E-sumɔɔ. Ni (Qur’an) ni ajie kɛjɛ o-Nuŋtsɔ lɛ ŋɔɔ lɛ baaha amɛteŋ mɛi babaoo atoiboo kɛ amɛhemɔkɛyeli aya hiɛ diɛŋtsɛ. Ni Wɔkɛ henyɛlɔi kɛ hetsɛ̃ ba amɛteŋ kɛyashi Gbohiiashitee Gbi lɛ nɔ. Be fɛɛ be ni amɛbaashã tawuu la lɛ, Allah gbeɔ. Ni amɛbɔɔ mɔdɛŋ (ni amɛkɛ) hiɛkpatamɔ aba shikpɔŋ lɛ nɔ. Ni Allah sumɔɔɔ mɛi ni fiteɔ nii lɛ.