مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).
ווער עס גלויבט נישט אין אַלאַה נאָכדעם וואָס ער האָט געגלייבט (ער נעמט אויף זיך אַלאַה'ס צאָרן), אַחוץ דעם מענטש וואָס איז געצוואונגען צו נישט גלויבן כאָטש זיין האַרץ בלייבט רואיק אין גלויבן (ער זינדיקט נישט), אָבער דער מענטש וואָס עפֿנט זיין ברוסט צו נישט גלויבן, דעמאָלט וועט אַלאַה'ס צאָרן פאַלן אויף אים און זיי וועלן ליידן אַ גרויסע שטראָף.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
און זייט געדולדיק, דו (מוחמד) מיט די וואָס רופן צו זייער האר מאָרגן און אָוונט, האָפענדיק אויף זיין פאַרגעניגן; און דרייט נישט אַוועק דיינע אויגן פון זיי (ווייל) זיי האָפֿן אויף די דזשולז פון וועלטלעכן לעבן; און גייט נישט נאָך די וועמענס הערצער מיר האָבן פאַרלאָזט צו געדענקען אונדז, און גייט נאָך זייערע תאוות און וועמענס אומשטענדן האָבן איבערגעשטיגן די גרענעץ.