۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ઓ ઈમાનવાળાઓ! યહૂદીઓ અને ખ્રિસ્તીઓને તમારા વફાદાર મિત્રો ન બનાવો; તેઓ એકબીજાનું રક્ષણ કરે છે. તમારામાંથી જે કોઈ તેમને વફાદાર મિત્ર બનાવે છે, તે ખરેખર તેમની વચ્ચેનો છે. ખરેખર, અલ્લાહ અત્યાચારીઓને માર્ગદર્શન આપતો નથી.
فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ
fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).
પછી તમે જોશો કે જેમના હૃદયમાં રોગ છે તેઓ તેમની (યહૂદીઓ અને ખ્રિસ્તીઓ) તરફ દોડી રહ્યા છે અને કહે છે કે, "અમને ડર છે કે અમારા પર કોઈ મુસીબત આવી પડે." કદાચ અલ્લાહ (તેના રસૂલ માટે) વિજય લાવશે, અથવા પોતાનો કોઈ નિર્ણય લાવશે, જેથી તેઓ પોતાના મનમાં છુપાવેલી બાબતો પર પસ્તાશે.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ
wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).
અને ઈમાનવાળા કહેશે, "શું આ તે વ્યક્તિ છે જે અલ્લાહના નામની કસમ ખાય છે કે તેઓ ખરેખર તમારી સાથે છે?" તેમના બધા કાર્યો વ્યર્થ ગયા, તેથી તેઓ નુકસાનમાં પડી ગયા.