ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
បន្ទាប់មក បេះដូងរបស់អ្នកក៏រឹងដូចថ្ម កាន់តែរឹងទៅៗ។ តាមពិតទៅ ពីថ្មទាំងនេះ ត្រូវតែមានទន្លេហូរចេញពីវា។ មានទន្លេខ្លះដែលបែកចេញ ហើយមានប្រភពទឹកហូរចេញពីវា។ ហើយក៏មានអ្នកដែលរអិលចុះដោយសារតែពួកគេខ្លាចអល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះមិនដឹងពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងធ្វើនោះទេ។