ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Kɛkɛ ni no sɛɛ lɛ otsui mli wa, bɔni afee ni (otsui) afee tamɔ tɛ, ni ewa fe tsutsu lɛ po. Yɛ anɔkwale mli lɛ, esa akɛ faai (nu) ni hoɔ kɛjɛɔ tɛi nɛɛ amli lɛ ajɛ mli aba. Agbɛnɛ hu, mɛi komɛi yɛ ni mli gbalaa ni nu hiɛtserɛjiemɔi jɛɔ mli. Ni mɛi komɛi hu yɛ ni shwieɔ shi ejaakɛ amɛsheɔ Allah gbeyei. Ni Allah leee nɔ ni nyɛfeɔ lɛ.