133
Q.S Ал-Аъроф (7:133)
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
Пас, Мо тӯфонҳо, малахҳо, шапушҳо, қурбоққаҳо ва хун (ки оби нӯшокӣ ба хун табдил ёфт)-ро ҳамчун нишонаҳое ошкор бар онҳо фиристодем, аммо онҳо такаббур карданд ва мардуми гунаҳкор буданд.
7
Q.S Ал-Қамар (54:7)
خُشَّعًا اَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ كَاَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنْتَشِرٌۙ
khusysya‘an abṣāruhum yakhrujūna minal-ajdāṡi ka'annahum jarādum muntasyir(un).
вақте ки аз қабрҳо берун меомаданд, нигоҳҳояшон паст шуда буд, гӯё ки малахҳои парвозкунанда бошанд.