وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ
wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).
ते तुहाडे रब ने मधुमक्खियां नू प्रेरित कीता, "पहाड़ां विच, बूटे विच, ते इंसान दे बनाए जगहां ते घोंसले बनाओ,
ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
फिर हर तरह दे फल खाओ ते अपने रब दे रस्ते चली जाओ जिनेंगी तुंदे लेई आसान बनाया गेदा ऐ। उंदे पेटें थमां बक्ख-बक्ख रंगें दा इक पेय निकलदा ऐ, जिस च मनुक्खता आस्तै चंगा ऐ। सचमुच इस च विचार देने आह्ले लोकें आस्तै इक निशानी ऐ।