وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Аԥсҭҳәақәа рыла ашәшьыра шәаҳҭеит, амани асалваи шәзылбааҳгеит. Ишәаҳҭаз аразҟы аҟынтә абзиа шәфала. Ҳара иаҳзеицәам, дара рхы иазеицәахеит.
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
Урҭ уара (Муҳаммад) иуазҵаауеит: «Ирзықәнагозеи?» Ишәҳәа: "Шәара шәзы ихәарҭоу афатә бзиеи ашәарыцара иазыҟашәҵаз аԥстәқәа рышьҭашәарыцарала ишәзыҟаҵоу, Аллаҳ ишәирҵаз ала ишәырҵаз.
فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ
fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).
Убасҟан Аллаҳ, Қьабил дирбарц азы, адгьыл ҭызхуаз аҟәараӷ ааишьҭит. Иашьа иԥсыбаҩ дышԥажтәу. Қьабил иҳәеит: "О, уаа, сара! Абри аҟәараӷ еиԥш изысзыҟамҵои, сашьа иԥсыбаҩ анышә иҭасҵарц азы?" Ус анакәха, уи ахьхәуа дреиуахоит.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Ҳара урҭ жәаҩа хыԥхьаӡарала ишаҳшеит, урҭ зегьы рхыԥхьаӡара рацәан, Муса иуаажәлар аӡы аниҳәа, улабашьала ахра уас! Убас ала, уи ахаҳә аҟынтәи жәаҩа ӡыхьк ҭыҵит. Жәларцыԥхьаӡа рхатәы ӡыржәырҭа рдыруеит. Урҭ аԥсҭҳәақәа рыла ашәшьыра рзыҟаҳҵеит, амани асалваи рзылбааҳгеит. (Ҳара иаҳҳәеит): «Ишәзыҟаҳҵаз аразҟы бзианы ишәфа!» Урҭ ҳара иаҳзыцәгьамхаӡеит, аха урҭ роуп есқьынгьы зхазы ацәгьара ҟазҵоз.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ
yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).
Уа абахҭа иҭаку ҩыџьа, “Ииашам Шәара шәҟынтә аӡәы иаҳ аҩы изыҟаиҵоит. Аҩбатәи иакәзар, дкыдырҟацалоит, нас аҵарақәа ихы ахәҭак рфоит. Шәызҵааз азҵаара аҭак ҟаҵоуп”.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى
yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.
Уа Исраил иԥацәа! Ҳәарада, ҳара шәаӷацәа рҟынтә шәеиқәҳархеит, ашьха (Синаитәи ашьха) арӷьарахьтәи аган аҿы шәара шәҿы аиқәшаҳаҭра ҳабжьаҳҵеит, амани асалваи шәзылбааҳгеит.
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ
wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).
Аҵарақәа ҭиҵааит, насгьы ус иҳәеит: «Ҳуд ҳуд дызсымбои, иҟамқәа дыруаӡәкуама?