وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ
wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).
अनि पृथ्वीमा कुनै पनि जनावर वा चरा छैन जुन आफ्ना दुई पखेटाले उड्छ, तर तिनीहरू सबै तिमीहरू जस्तै मानिसहरू हुन्। हामीले किताबमा केही पनि छोडेका छैनौं, त्यसपछि तिनीहरू अल्लाहकहाँ एकत्रित गरिनेछन्।
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
अनि सुलेमानले दाऊदलाई उत्तराधिकारी बनाएका थिए, र उनले (सुलेमानले) भने, "हे मानिसहरू! हामीलाई चराहरूको भाषा सिकाइएको छ र हामीलाई सबै कुरा दिइएको छ। वास्तवमा, (सबै) यो साँच्चै नै एक वास्तविक उपहार हो।"
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
यहाँसम्म कि जब तिनीहरू कमिलाहरूको उपत्यकामा पुगे, तब एउटा कमिलाले भन्यो, “हे कमिलाहरू! आफ्नो गुँडमा पस, नत्रता सुलेमान र उनका सेनाले तिमीहरूलाई थाहै नपाई आक्रमण गर्नेछन्।”
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
अनि निस्सन्देह, हामीले दाऊदलाई आफ्नो तर्फबाट उपहार दिएका छौं। (हामीले भन्यौं), "हे पहाडहरू र चराहरू! दाऊदसँग बारम्बार प्रशंसा गर।" र हामीले उनको लागि फलामलाई नरम पारेका छौं।