وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Æмæ Уый у, арвæй дон чи æруадзы, уый фæстæ йемæ алы зайæгойтæ дæр æрзайын кæнæм, афтæмæй уыцы зайæгойтæй рауадзæм урс зайæгойтæ, Уыцы урс зайæгойтæй рауадзæм бирæ хортæ; æмæ пальмæбæласæй ныссагътам æвæрд къалиутæ, æмæ сæнæфсирдæттæ, æмæ (Мах ма рахастаиккам) оливкæтæ æмæ нартхор æмхуызон æмæ æндæргъуызон. Дыргътæм уæ хъус æрдар, дыргъ куы дæтты æмæ куы срæвдз вæййы, уæд. Æцæгæйдæр, уымæн æмæ ис нысæнттæ (Аллахы тыхы) уырнджытæн.
وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ
wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).
Æмæ паддзах загъта (йæ адæмы разамонджытæн): «Æцæгæйдæр, æз федтон авд рог галы, кæцыты хæрдтой авд лыстæг галы; авд æфсиры (мæнæуы) уыдысты урс æмæ иннæ (авд æфсиры) уыдысты хус. О зынгæ адæм!
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
Юсуф, о тынг æууæнкджын адæймаг! Бамбарын нын кæн (фыны æмбарынад) авд ссадджын галы тыххæй, кæцыты бахордтой авд лыстæг (сылгоймаг галты), авд урс æфсиры (мæнæуы) æмæ иннæ хус (авд æфсиры), цæмæй æз уыцы адæммæ æрыздæхон, цæмæй йæ зоной.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).
Нæ бафиппайдтай, Аллах арвæй дон (къæвда) кæй æрвиты, цæмæй зæхх урс уа? Æцæгæйдæр, Аллах у æнæхин, æппæтзонæг.
ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ
allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).
ома (Аллах), кæцы дын сарæзта арт заз бæласæй, уæд ды уайтагъд уыцы хъæдæй ссыгъдæг кодтай.