وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Һәм Ул Күктән һыу төшөрә, һуңынан Беҙ уның менән һәр төрлө үҫемлектәрҙе үҫтерәбеҙ, шуға күрә Беҙ шул үҫемлектәрҙән йәшел үҫемлектәр сығарабыҙ, Беҙ шул йәшел үҫемлектәрҙән күп бөртөктәр сығарабыҙ; ә пальма ағасынан аҫылынып торған ботаҡтарҙы, йөҙөм баҡсаларын, (Беҙ шулай уҡ) оҡшаш һәм оҡшаш булмаған зәйтүн һәм гранаттарҙы ҡырҡып алдыҡ. Емеш биреп, өлгөргәс, емешкә иғтибар итегеҙ. Ысынлап та, иман килтергәндәр өсөн (Аллаһтың ҡөҙрәте тураһында) аяттар бар.
وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ
wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).
Батша (үҙ халҡының етәкселәренә): «Ысынлап та, мин төшөмдә ете һимеҙ һыйырҙы ете арыҡ һыйыр ашағанын күрҙем, ете һабаҡ (бойҙай) йәшел, икенсеһе (ете һабаҡ) ҡоро.
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
- Йософ, эй, бик ышаныслы кеше! Беҙгә ете һимеҙ һыйыр тураһында аңлат, уларҙы ете нәҙек (инә һыйыр), ете йәшел һабаҡ (бойҙай) һәм икенсе ҡоро (ете һабаҡ) ашаған, мин шул кешеләргә ҡайтайым, улар белһен өсөн.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).
Иғтибар итмәнегеҙме, Аллаһы Тәғәлә күктән һыу (ямғыр) яуҙыра, шуға күрә ер йәшелләнә? Ысынлап та, Аллаһ нескә, бөтә нәмәне белеүсе!
ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ
allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).
Һеҙгә йәшел ағастан ут яғып ебәргән Аллаһ, һеҙ шунда уҡ шул ағастан ут тоҡандырҙығыҙ».