ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
Сипас, пас аз он ки шуморо ғамгин кард, Худо ба шумо эҳсоси оромӣ фиристод, ки гурӯҳеро аз шумо фаро гирифт, дар ҳоле ки гурӯҳе дигар аз худ нигарон буданд; онҳо фикр мекунанд, ки он чизе, ки дар бораи Худо нодуруст аст, мисли андешаи нодонӣ аст. Гуфтанд: «Оё мо дар ин кор коре карда метавонем?» Бигӯ (Муҳаммад): «Бале, ҳама корҳо дар дасти Худост». Онҳо дар дилҳои худ он чиро пинҳон мекунанд, ки ба шумо ошкор намекунанд. Гуфтанд: «Агар мо дар ин кор коре мекардем, мо дар ин ҷо кушта намешудем». Бигӯ (Муҳаммад): «Ҳарчанд шумо дар хонаи худ бошед ҳам, касоне, ки кушта мешаванд, албатта ба ҷое, ки кушта шудаанд, берун меоянд». Худо (ин корро мекунад), то он чиро, ки дар синаи шумост, бисанҷад ва он чиро, ки дар дили шумост, пок кунад. Ва Худо ба дилҳо доност.
وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
ва (Мо низ) ба хотири он ки гуфтанд: «Мо Масеҳ, Исо писари Марям, паёмбари Худоро куштем», ҳарчанд ӯро накуштанд ва на ба дор кашиданд, балки (он чизе ки куштанд) касе буд, ки ба Исо монанд карда шуда буд. Дар ҳақиқат, касоне, ки дар бораи (куштани) Исо ихтилоф мекунанд, ҳамеша дар бораи кушта шудани ӯ дар шак ҳастанд. Онҳо дар ҳақиқат намедонистанд (ки дақиқ кушта шудааст), балки танҳо бар асоси тахмин буданд, аз ин рӯ мутмаин набуданд, ки ӯро куштаанд.
وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ
wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).
Ва агар аз аксари мардуми ин замин пайравӣ кунӣ, туро аз роҳи Худо гумроҳ мекунанд. Он чӣ онҳо пайравӣ мекунанд, танҳо гумон аст ва дурӯғ мебофанд.
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
Мушрикон хоҳанд гуфт: «Агар Худо мехост, мо ва падарони мо шарики Ӯ намешудем ва мо чизеро ҳаром намекардем». Ҳамчунин касоне, ки пеш аз онҳо буданд, дурӯғ гуфтанд (паёмбаронро), то он даме ки азоби Моро чашиданд. Бигӯ (Муҳаммад): «Оё ту донише дорӣ, ки моро ба мо бирасонӣ? Он чиро, ки ту пайравӣ мекунӣ, танҳо тахмин аст ва танҳо фикр мекунӣ».
وَمَا يَتَّبِعُ اَكْثَرُهُمْ اِلَّا ظَنًّاۗ اِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَفْعَلُوْنَ
wa mā yattabi‘u akṡaruhum illā ẓannā(n), innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n), innallāha ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).
Ва аксари онҳо танҳо аз гумон пайравӣ мекунанд. Дар асл, ин гумон ҳеҷ фоидае барои муқобила бо ҳақиқат надорад. Албатта, Худо ба он чӣ мекунанд, огоҳ аст.
اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ
alā inna lillāhi man fis-samāwāti wa man fil-arḍ(i), wa mā yattabi‘ul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi syurakā'(a), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣūn(a).
Огоҳ бошед, ки дороии Худост он чи дар осмонҳо ва он чи дар замин аст. Ва онон, ки ғайри Худоро дӯст медоранд, аз (эътиқоди) худ пайравӣ намекунанд ва танҳо тахминро пайравӣ мекунанд ва танҳо тахмин мезананд.
اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ
in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.
Инҳо чизе ҷуз номҳое нестанд, ки шумо ва падаронатон онҳоро ба худ гирифтаед ва Худо ҳеҷ далеле бар онҳо нафиристодааст. Онҳо танҳо аз гумон ва ҳар чизе, ки мехоҳанд, пайравӣ мекунанд. Дар ҳоле ки ҳидоят аз ҷониби Парвардигорашон ба онҳо омадааст.
وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۚ
wa mā lahum bihī min ‘ilm(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓann(a), wa innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n).
Ва онҳо дар ин бора ҳеҷ донише надоранд. Онҳо ҷуз пайравӣ аз гумонҳо чизе надоранд ва дар асл ин гумонҳо заррае ба ҳақиқат фоидае надоранд.