اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).
Абар, Анцәа изы амцқәа шԥырхәыцуа! Уи аус гәнаҳаҵәҟьаны иҟаларц азы иазхоит.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).
Аллаҳ иҿаԥхьа амцқәа зхәыцуа, мамзаргьы акгьы изылбааны ишыҟамызгьы: «Сара исзылбаагеит» ҳәа зҳәои, Аллаҳ илбааигаз ласышьҭуеит ҳәа зҳәои раҵкыс еиҳа игәымбылџьбароу дарбану. Ацәгьаҟаҵаҩцәа аԥсра ргәаҟра ианҭагылаз, амаалықьцәа рнапқәа рыла ианрысуаз, шәыԥсы ҭыжәга ҳәа рҳәоз жәбазҭгьы. Ари амш аҽны, Аллаҳ иҿаԥхьа ииашам ажәақәа шәцәажәаны, иажәақәа рыла шәҽырдуны шәахьыҟаз азы, даараӡа шәылазырҟәуа агәаҟра шәзаанагоит.
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).
Иаҳәа (Муҳаммад): «Аага шәшаҳаҭцәа, Аллаҳ абри зегьы мап шацәикыз шьақәзырӷәӷәо». Урҭ шаҳаҭра ҟарҵозар, шәаргьы урҭ шәрыцны шаҳаҭра ҟашәымҵароуп. Ҳажәеинраалақәа имцны изыԥхьаӡои, нарцәтәи аԥсҭазаара азхазымҵо, насгьы Анцәа иваҟәылара азхазымҵо ауааи ргәазыҳәарақәа шәрыцымныҟәан.
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
Аха ҳажәаԥҟарақәа мап рыцәкны, урҭ рыла зҽырԥагьаны иҟоу, урҭ џьаҳаным ауааԥсыра роуп. Урҭ уа иаанхоит
فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
Аллаҳ иҿаԥхьа амц зхәыцуа, мамзаргьы уи иажәақәа имцны изыԥхьаӡо иеиҳа игәымбылџьбароу дарбан? Урҭ, ҳаԥааимбарцәа (маалықьцәа) рыԥсы ршьырц иааиаанӡа, ашәҟәаҿы иарбоу ахәҭа роуеит. Урҭ (амаалықьцәа) ирҳәеит: «Аллаҳ ида шәара шәзымҵахырхәо дарбан нцәоу?» Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара ҳаҟнытә зегьы ыӡит». Урҭ мапкыҩцәаны ишыҟоу азы рхы шаҳаҭра азыруеит
قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ
qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).
Аллаҳ иҳәоит: "Шәара шәаԥхьа иҟаз аџьынцәеи ауааи шәрыцны џьаҳаным амца шәҭал. Ажәлар анҭалалак, иашьцәа дрышәиуеит, зегьы анҭалалак, нас раԥхьа иҭалаз ауаҩы иеиҳәоит: "Ҳанцәа, урҭ ҳамҩахҟьеит. Урҭ ҩынтәны џьаҳанымтәи амца ргәаҟра рзаажәг.
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
Убри аҟнытә, Аллаҳ урҭ ргәаҿы агәыҩбара леиҵеит, Иара иқәшәаанӡа, избан акәзар, урҭ ирҭаз аҿаҭахьақәа ахьеиларгаз азы, насгьы еснагь амц ахьырҳәоз азы.
وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ
wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).
Дара рхаҭақәа ирцәымӷу Аллаҳ идырҵоит, рыбзқәагьы амц рҳәоит, ибзиоу зегьы дара рзы ибзиоуп ҳәа. Ҳәарада, џьаҳаным урҭ рзы шакәу, хара имгакәа уахь иҭарыжьуеит.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).
Аллаҳ иҿаԥхьа амц зхәыцуа, мамзаргьы аиаша анааилак, уи мап ацәызкуа раҵкыс еиҳа гәымбылџьбараны иҟоуда? Џьаҳаным аҟны азхамҵаҩцәа рзы ҭыԥ ыҟаӡами?