اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).
Бингар, ки чӣ гуна бар Худо дурӯғ мебанданд! Ва ин кофӣ аст, ки ин амал ба гуноҳи воқеӣ табдил ёбад (барои онҳо).
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Эй Паёмбар (Муҳаммад), ғамгин мабош, зеро онҳо дар куфри худ мусобиқа мекунанд. Яъне касоне, ки бо даҳонашон мегӯянд: "Мо имон овардем", ҳарчанд дилҳояшон ҳанӯз имон наовардааст ва инчунин яҳудиён, ки воқеан дӯст медоранд дурӯғро бишнаванд ва воқеан дӯст доранд суханони дигареро бишнаванд, ки ҳеҷ гоҳ назди шумо наомадаанд. Онҳо калимаҳоро (Тавротро) аз маънои аслии худ тағйир доданд. Онҳо гуфтанд: "Агар ин чизе бошад, ки ба шумо дода шудааст (тағйир дода шудааст), онро қабул кунед ва агар ба шумо чизе дода шавад, ки ин нест, пас эҳтиёт бошед." Ҳар касеро, ки Худо хоҳад, ки ӯро гумроҳ кунад, шумо ҳеҷ чизро аз Худо (барои кӯмак ба ӯ) рад карда наметавонед. Онҳо касоне ҳастанд, ки Худо дигар намехоҳад дилҳои онҳоро пок кунад. Дар ин дунё онҳо хор ва дар охират азоби бузурге хоҳанд дошт.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).
Кист ситамкортар аз касе, ки бар Худо дурӯғ мебандад ё мегӯяд: «Ба ман ваҳй шудааст», дар ҳоле ки ба ӯ ҳеҷ чиз ваҳй нашуда аст, ва касе, ки мегӯяд: «Ман он чиро, ки Худо нозил кардааст, нозил мекунам», (чӣ қадар бад хоҳад буд), агар бубинӣ, ки ситамкорон дар ранҷи марг қарор доранд, дар ҳоле ки фариштагон бо дастонашон ба онҳо мезананд (ва мегӯянд: «Ҷони худро берун кун!»), имрӯз шуморо бо азобе хоркунанда мукофот медиҳанд, зеро шумо бар Худо суханони нодуруст гуфтед ва ба оёти Ӯ фахр кардед.
فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
Кист ситамкортар аз касе, ки бар Худо дурӯғ мебандад ё оёти Ӯро дурӯғ мешуморад? Насибе, ки дар ин китоб муайян шудааст, ба онҳо хоҳад расид, то он даме, ки фиристодагони мо барои куштани онҳо биёянд. (Фариштагон) гуфтанд: «Шумо одатан ба ҷуз Худо кадом худоро мепарастед?» (Мушрикон) гуфтанд: «Ҳама чиз аз мо нопадид шудааст». Ва бар зидди худашон шаҳодат медиҳанд, ки кофиранд.
اِنَّمَا يَفْتَرِى الْكَذِبَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
innamā yaftaril-każibal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), ulā'ika humul-kāżibūn(a).
Ба дурустӣ, касоне, ки дурӯғ мебофанд, танҳо касоне ҳастанд, ки ба оёти Худо имон намеоранд ва онҳо дурӯғгӯянд.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).
Ва кист ситамкортар аз он касе, ки бар Худо дурӯғ мебандад ё он касе, ки ҳақро чун ба сӯи ӯ меояд, дурӯғ мешуморад? Оё дар ҷаҳаннам ҷойе барои кофирон нест?