وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Ӵукна но ӝыт Кузё-Инмарзылы вазиськисьёсты эн палэнты, соос Солэн шумпотонэзлы оско. Тон уг нуиськы пичи гинэ ответственность соослэн ужъёссы понна но соос уг нуо пичи гинэ ответственность тон понна ужъёс, соин ик тон (правоез вань) соосты поттыны, озьы тон янгыш лэсьтӥсьёс пӧлын.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
Нош чида, тон (Мухаммед), соослы, кинъёс ӵукна но ӝыт Кузё-Инмарзылы вазисько, Солэн шумпотонэзлы оскисько; но синъёстэс соослэсь эн палэнтэ (малы ке шуоно) соос дуннеысь улонлэн дун-чылкыт арбериосызлы оско; но эн ветлэ соос сьӧры, кинъёслэсь сюлэмъёссэс Ми асьмеды тодэ вайытэк кельтӥмы, нош мынэ соослэн мылкыдзыя но кинлэн югдурез границаез ортчиз.