وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
காலையிலும் மாலையிலும் தங்கள் இறைவனை அழைப்பவர்களை நீங்கள் விரட்டியடிக்காதீர்கள்; அவர்கள் அவனது திருப்தியை எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவர்களுடைய செயல்களுக்கு நீங்கள் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை, உங்கள் செயல்களுக்கு அவர்களும் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை. இதனால்தான் அவர்களை வெளியேற்ற உங்களுக்கு உரிமை உண்டு, இதன் மூலம் நீங்களும் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவராக ஆகிறீர்கள்.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
மேலும் (முஹம்மதே!), காலையிலும் மாலையிலும் தங்கள் இறைவனின் திருப்தியை எதிர்பார்த்து அவனை அழைப்பவர்களிடம் பொறுமையாயிருங்கள்; அவர்கள் இவ்வுலக வாழ்வின் ஆபரணங்களை எதிர்பார்த்திருப்பதால், அவர்களை விட்டு உமது பார்வையைத் திருப்பிக்கொள்ளாதீர்கள்; மேலும், நம்மை நினைவுகூர்வதிலிருந்து நாம் உள்ளங்களைப் புறக்கணித்து, தங்கள் ஆசைகளைப் பின்பற்றி, வரம்பு மீறிய சூழ்நிலைகளில் இருப்பவர்களைப் பின்பற்றாதீர்கள்.