وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Duk kɔc ye Bɛ̈nyden cɔɔl miäkduur ku thëi cuɔp wei, keek aa ŋɔ̈ɔ̈th miɛt de piɔ̈u. Yïn acïï nhom lääu ë kë cïk looi ku keek aacïï nhom lääu ë kë cïk looi, yen ë kë ye yïn (anɔŋ yic) ba keek cuɔp wei, rin bï yïn ya raan töŋ ë kɔc cï kärac looi yiic.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
Ku yïn (Muhammad) ë kɔc ye Bɛ̈nyden cɔɔl miäkduur ku thëi, ke ŋɔ̈ɔ̈thkë miɛt de piɔ̈u; ku duɔ̈në yï nyin jäl tënë keek (rin) keek aa ŋɔ̈ɔ̈th käk ë pïr pinynhom; ku duɔ̈në kɔc cï piɔ̈ɔ̈thken rɛɛc bïk ɣook ya tak, ku kuany kä wïckë keek cök ku kä cï röt looi cïk thök.