۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
او د ټولو غیبونو کیلي له هغه سره دي؛ له هغه پرته بل څوک نه پوهیږي. هغه پوهیږي چې په وچه او سمندر کې څه دي. هیڅ پاڼه نه رالویږي چې هغه یې په اړه نه پوهیږي. د ځمکې په تیاره کې هیڅ تخم نشته، او نه هم کوم لوند یا وچ شی شته چې په اصلي کتاب (لوح محفوظ) کې نه وي لیکل شوی.
وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ
wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).
او د خرما د ونې بنسټ ځان ته وخوځوه، هغه به په تا باندې پخې خرماوې وغورځوي.
الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ
allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).
هغه چا چې اووه اسمانونه طبقه بندي پیدا کړل. تاسو به د رحمن خدای په تخلیق کې هیڅ شی نا متوازن ونه ګورئ. نو بیا وګورئ، ایا تاسو کوم غلط شی وینئ؟
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ
Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).
بیا (خپل) نظر یو ځل بیا تکرار کړه (او) یو ځل بیا، یقینا ستا نظر به ستا خوا ته بیرته راشي پرته له دې چې هیڅ نیمګړتیا ومومي او دا (ستاسو نظر) به په ستړي حالت کې وي.