۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ
yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
Дæу (Мæхæмæты) бафарстой нозт æмæ хъазты тыххæй. Зæгъ: «Дыууæйы дæр ис стыр тæригъæд æмæ адæймагæн цавæрдæр пайда. Фæлæ тæригъæд пайдайæ стырдæр у». Æмæ дæ фæрсынц, цы хъуамæ хардз кæной, уымæй. Зæгъ, «Цы хъæуы, уымæй фылдæр». Афтæмæй дын Аллах йæ стихтæ æмбарын кæны, цæмæй хъуыды кæнай,