هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
तोच देव जाका लागून तुमकां जमनीचेर चलपाक, (आनी पालखेंतल्यान) दर्याचेर भोंवपाक मेळ्ळे. जेणे करून जेन्ना तुमी तारवांत आसतात, आनी तें (तारव) तांकां (तातूंतल्या लोकांक) व्हरून सरकता तेन्ना बरें वारें व्हांवता आनी ताका लागून ते खोशी जातात; अचकीत वादळ आयलें आनी सगळ्या कोनशांतल्यान ल्हारां तांकां लागलीं आनी तांकां आपूण भोंवतणीं (धोको) अशें दिसलें, देखून तांणी फकत अल्लाक प्रामाणीकपणान प्रार्थना केली. (म्हणून), "तुमी आमकां ह्या (संकश्टा थावन) वाटायल्यार आमी उपकार मानपी लोकां मदीं नक्कीच आसतले."
اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا
am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).
वा तो तुमकां परत एक फावट दर्यांत परत दिवचो ना, मागीर तो तुमचेर चक्रीवादळ उडयतलो आनी तुमच्या अविश्वासाक लागून तुमकां बुडयतलो अशें तुमकां सुरक्षीत दिसता? मागीर तुमकां आमच्या (पीडाक) तोंड दिवपाक कसलोच सहाय्यक मेळचो ना.
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
आनी (आमी) सुलेमानाक एक खूब खर वारें ताच्या आज्ञा प्रमाण आमी ताका आशीर्वाद दिल्ल्या देशांत व्हांवलें. आनी आमी सगळें जाणून घेवपी.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ
wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).
आनी तोच वारें आपल्या दया मुखार (पावस) सुखी खबरांचो संदेश दिवपी म्हूण धाडटा; आनी आमी मळबांतल्यान शुध्द उदक सकयल धाडटात,
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
आनी ताच्या चिन्नां मदीं तो वाऱ्यांक खोशीची खबर हाडपी म्हूण धाडटा आनी तुमकां ताचे दयाळपणाची चव घेवंक मेळची आनी ताच्या आज्ञे प्रमाण तारवां वचूंक शकतात आनी तुमी ताची उदारताय सोदूंक शकतात आनी तुमी उपकारी जावंक शकतात.
وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ
wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).
आनी अल्लाच वारें धाडटा, आनी ते मेघ घुंवडायतात आनी आमी तांकां मेल्ल्या देशांत व्हरतात आनी ताचे वांगडा आमी धर्तरेक मरण आयल्या उपरांत जिवी करतात. अशें पुनर्जल्म.
اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ
iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
ताका जाय जाल्यार तो वारें थांबयतलो, जाका लागून (तारवां) दर्याच्या पृश्ठाचेर आराम करपाक येवंक शकतात. खरेंच, तातूंत सदांच धीर धरपी आनी उपकारी आशिल्ल्यां खातीर (अल्लाच्या शक्तीच्यो) चिन्नां आसात,
وَّالنّٰشِرٰتِ نَشْرًاۙ
wan-nāsyirāti nasyrā(n).
आनी (देवाची कृपा) शक्य तितले पातळावपी (देवदूत),