هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
هغه خدای دی چې تاسو ته یې دا توان درکړی چې په ځمکه (او سمندر) کې ګرځئ. نو کله چې تاسو په کښتۍ کې یاست، او دا (کښتۍ) د ښه باد سره دوی (په هغه کې سپاره خلک) لیږدوي، او دوی د دې له امله خوشحاله وي؛ ناڅاپه یو طوفان راغی او څپې یې له ټولو ګوټونو څخه ولګېدې، او دوی فکر کاوه چې دوی محاصره شوي دي (خطر)، نو دوی یوازې له الله څخه په اخلاص دعا وکړه. (ویې ویل)، "که تاسو موږ له دې (خطر) څخه وژغورئ، نو موږ به خامخا د شکر کونکو څخه یو."
اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا
am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).
یا آیا تاسو له دې څخه خوندي یاست چې هغه به تاسو یو ځل بیا سمندر ته ونه ګرځوي، بیا به هغه پر تاسو باندې یو طوفان راولي او ستاسو د کفر له امله به تاسو ډوب کړي؟ بیا به تاسو زموږ (عذاب) ته د رسیدو لپاره هیڅ مرستندوی ونه مومئ.
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
او (موږ) سلیمان ته یو ډېر قوي باد تابع کړ چې د هغه په امر به یې په هغه ځمکه کې الوته چې موږ هغه ته برکت ورکړی و، او موږ په هر څه پوه یو.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ
wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).
او هغه ذات دی چې د خپل رحمت (باران) څخه مخکې بادونه د خوشحالۍ ورکوونکي په توګه لیږي؛ او موږ له اسمانه پاکې اوبه نازلې کړې؛
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
او د هغه له نښو څخه دا ده چې هغه بادونه د زېري ورکوونکي په توګه لېږي او د دې لپاره چې تاسو د هغه رحمت وڅکئ او د دې لپاره چې کښتۍ د هغه په امر روانې شي او د دې لپاره چې تاسو د هغه فضل ولټوئ او د دې لپاره چې تاسو شکر وباسئ.
وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ
wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).
او الله هغه څوک دی چې بادونه لېږي، او هغه ورېځې راپورته کوي، او موږ هغه د مړې ځمکې په لور بوځو، او د هغې په واسطه موږ ځمکه د هغې له مرګ وروسته راژوندۍ کوو، دا قیامت دی.
اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ
iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
که هغه وغواړي، نو باد به ودروي، ترڅو (کښتۍ) د سمندر په سطحه ودرېږي، په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د قدرت) نښې دي چې تل صبر کوونکي او شکر کوونکي دي.
وَّالنّٰشِرٰتِ نَشْرًاۙ
wan-nāsyirāti nasyrā(n).
او (فرښتې) چې (د خدای فضل) څومره چې امکان ولري پراخه کوي،