فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا
fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).
Аннары бала табу авыртуы аны хөрмә агачының төбенә сөялергә мәҗбүр итте, ул (Мәрьям) әйтте: "И, ничек (яхшы) мин моңарчы үлеп киттем, һәм мин игътибарсыз һәм онытылмаган кеше булдым".
وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ
wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).
Һәм хөрмә агачының төбен үзеңә таба селкет, ул сиңа өлгергән хөрмә җимешләрен кояр.
فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ
fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).
Шуңа күрә ашагыз, эчегез һәм күңел ачыгыз. Әгәр берәр кешене күрсәгез, әйтегез: "Дөреслектә, мин Аллаһ Тәгалә өчен ураза тотарга нәзер әйттем, шуңа күрә бүген беркем белән дә сөйләшмәячәкмен".