فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا
fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).
Upéi pe mba’asy imemby rehegua omboliga chupe (oñembo’y haĝua) peteĩ palmera de dátil ruguápe, ha’e (Maryam) he’i: “O, mba’éichapa (iporã) amano kóva mboyve, ha oiko chehegui peteĩ tapicha ndojehechakuaáiva ha tesaráipe”.
وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ
wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).
Ha emboveve nde gotyo pe palmera ruguái, oity nde ári dátil hi’aju porãva.
فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ
fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).
Upévare pekaru, pey’u ha pevy’a. Rehecháramo peteĩ tapichápe, upéicharõ ere: “Añetehápe, apromete aajunataha Ñandejárape, Iporiahuverekovéva, upévare ko árape nañe’ẽmo’ãi avavéndi”.