وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
کسانی را که صبح و شام پروردگارشان را صدا میزنند، دور نکن، آنان به رضای او امید دارند. شما کوچکترین مسئولیتی را در قبال اعمال آنها به عهده ندارید و آنها کوچکترین مسئولیتی را در قبال اعمال شما به عهده ندارند، به همین دلیل است که شما (حق دارید) آنها را اخراج کنید، تا شما از ظالمان باشید.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
و صبر کن، تو (محمد) با کسانی که صبح و شام پروردگار خود را به امید رضایت او می خوانند؛ و چشمان خود را از آنها دور نکنید (زیرا) آنها به جواهرات زندگی دنیوی امیدوار هستند؛ و از کسانی که ما از یاد کردن ما در قلب های شان غفلت کرده ایم، پیروی نکنید، و از خواسته های آنها پیروی نکنید و شرایط آنها از خط عبور کرده است.