111
Q.S ता-हा (20:111)
۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).
आ सभ मुँह (अल्लाह) जीवित आ एकल लोकक समक्ष झुकि गेल। अन्याय करय वाला लोक के लेल ई सचमुच नुकसान अछि.
42
Q.S ऐश-शूरा (42:42)
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, अपराधबोध केवल ओहि लोकक अछि जे मनुक्खक संग अन्याय करैत अछि आ बिना सत्यक (सम्बन्ध मे) पृथ्वी पर सीमा पार करैत अछि | हुनका लोकनि केँ एकटा कष्टदायक यातना भेटलनि।