اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
Lehkhabu (Al-Qur’an) i (Muhammad) hnena lo lang tawh kha chhiar la, tawngtai rawh. Dik tak chuan \awng\aina hian thil \ha lo leh \ha lo (thiltih) a veng \hin. Tin, (hriat) Allah hriatrengna (ṭawngtaina) hi a ropui zawk (biakna thiltih dang aiin a ngaih pawimawh zawk). Allah chuan i thil tih chu a hre chiang hle.
وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ
ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).
Tin, i in chhunga chhiar tur chu Allah chang leh finna (i zawlnei sunnah) atang hian hre reng ang che. Dik tak chuan Allah hi engkim mi ngilnei, Engkim hretu a ni.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
Dik tak chuan Allah Lehkhabu (Al-Qur’an) chhiar fo thin leh tawngtaina ti thin leh a rukin leh tlang taka kan pek eizawnna thenkhat hmang thinte chuan hlohna nei lo tur sumdawnna an beisei a,
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىٓ ۖ
sanuqri'uka falā tansā.
I theihnghilh loh nan nangmah (Muhammad) hnenah (Qur’an) kan chhiar ang,