اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
მართლაც, თქვენ შორის არიან ცრუ ამბების მომტანებიც. ნუ იფიქრებთ, რომ ეს თქვენთვის ცუდია, პირიქით, ეს თქვენთვის კარგია. თითოეული მათგანი მიიღებს სამაგიეროს ჩადენილი ცოდვებისთვის. და ვინც მათ შორის ყველაზე მეტ წილს მიიღებს (ჩადენილი ცოდვებიდან), ის დიდ სასჯელს მიიღებს.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
რატომ არ ფიქრობენ მორწმუნეები და მორწმუნეები საკუთარ თავზე კეთილად, როცა ცრუ ამბავს ისმენ და ამბობ: „ეს (ახალი ამბავი) ნამდვილი ტყუილია“.
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
რატომ არ მოიყვანეს მათ (მათ, ვინც მათ ბრალი წაუყენა) ოთხი მოწმე? რადგან არ მოიყვანეს მოწმეები, ისინი მატყუარები არიან ალლაჰის წინაშე.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
და რომ არა ალლაჰის წყალობა და მისი წყალობა თქვენზე ამქვეყნიურ და იმქვეყნიურ ცხოვრებაში, დიდი სასჯელი დაგმართებდათ იმის გამო, რაც თქვით ამის შესახებ (ცრუ ამბავზე).
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(გაიხსენეთ) როდესაც ზეპირად მიიღეთ ეს (ცრუ ამბავი) და თქვენი პირით თქვით ის, რაც არ იცოდით და უმნიშვნელოდ ჩათვალეთ, მაშინ როცა ალლაჰის წინაშე ეს დიდი საქმე იყო.
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
და რატომ არ ამბობ, როცა ამას გაიგებ: „ჩვენთვის ამაზე საუბარი არ არის შესაფერისი. დიდება შენდა, ეს დიდი ტყუილია“.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ო, წინასწარმეტყველო, რატომ აკრძალავ იმას, რაც ალლაჰმა შენთვის ნებადართული გახადა? გინდა შენი ცოლების სიამოვნება? ალლაჰი კი მიმტევებელია, მოწყალე.
قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ჭეშმარიტად, ალაჰმა დაგვავალა, რომ თავი დააღწიო შენს აღთქმებს; და ალაჰი შენი მფარველია და ის ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.
وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
და გაიხსენეთ, როდესაც წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა მასზე) ფარულად ესაუბრა თავის ერთ-ერთ ცოლს (ჰაფსას) ერთი შემთხვევის შესახებ. შემდეგ მან ეს (აიშას) უამბო და ალაჰმა აცნობა მას (ეს), შემდეგ (წინასწარმეტყველმა) ზოგიერთი რამ აუწყო (ჰაფსას) და ზოგი დამალა. როდესაც მან (წინასწარმეტყველმა) ეს მას (ჰაფსას) უამბო, ქალმა ჰკითხა: „ვინ გაცნობათ ეს?“ წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა მასზე) უპასუხა: „მე ალაჰმა, ყოვლისმცოდნემ, ყოვლისმცოდნემ, ყოვლისმცოდნემ, მაცნობა“.
اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ
in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).
თუ ორივე მოინანიებთ ალლაჰის წინაშე, მაშინ ორივეს გული გაქვთ მიდრეკილი (ჭეშმარიტებისკენ); და თუ ერთმანეთს დაეხმარებით წინასწარმეტყველის შეწუხებაში, მაშინ ალლაჰი იქნება მისი მფარველი, ასევე გაბრიელი და კეთილი მორწმუნეები; გარდა ამისა, ანგელოზები არიან მისი დამხმარეები.
عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا
‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).
თუ ის (წინასწარმეტყველი) განქორწინდება, შესაძლოა, ღმერთმა ჩაანაცვლოს იგი შენზე უკეთესი ცოლებით, ქალებით, რომლებიც მორჩილები არიან, რომლებიც ირწმუნებიან, რომლებიც მორჩილები არიან, რომლებიც ინანიებენ, რომლებიც თაყვანს სცემენ, რომლებიც მარხულობენ, რომლებიც ქვრივები და ქალწულები არიან.