اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Ысынлап та, ялған хәбәрҙәр йөрөтөүселәр һеҙҙең төркөмдән (шулай уҡ). Яңылыҡ һеҙҙең өсөн насар тип уйламағыҙ, ысынында ул һеҙҙең өсөн яҡшы. Уларҙың һәр береһе ҡылған гонаһтары өсөн язаһын аласаҡ. Уларҙың (ҡылған гонаһтарының) иң ҙур өлөштө кем ала, уға ла ҙур яза биреләсәк.

لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ

lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).

Ни өсөн иманлылар һәм иманлылар үҙҙәре тураһында изгелекле уйламай, ҡасан һеҙ ялған хәбәрҙәр ишетәһегеҙ һәм: «Был (яңылыҡ) ысын ялған», — тиһегеҙ.

لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).

Ниңә улар (ғәйепләүселәр) дүрт шаһит менән килмәгән? Сөнки улар шаһиттар килтермәне, Аллаһ ҡаршыһында улар ялғансылар.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Әгәр Аллаһтың был донъяла һәм әхирәттә һеҙгә ҡарата рәхмәте һәм рәхмәте булмаһа, был турала һөйләүегеҙ арҡаһында, һис шикһеҙ, һеҙгә ҙур ғазап һуғылыр ине (ялған хәбәр).

اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ

iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).

(Хәтерегеҙгә төшөрөгөҙ) һеҙ ауыҙҙан-ауыҙға (ялған хәбәрҙәр) алып, үҙегеҙҙең әҙ генә лә белмәгән нәмәләрҙе ауыҙығыҙ менән әйтеп, Аллаһ ҡаршыһында был ҙур эш булһа ла, уны ваҡ-төйәк тип һанағанығыҙҙы.

وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).

Ә ни өсөн һеҙ уны ишеткәс: "Беҙгә был турала һөйләшергә ярамай. Дан Һиңә, был ҙур ялған", - тип әйтмәйһең.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Эй, пәйғәмбәр! Ни өсөн һеҙ Аллаһ һеҙгә хәләл иткәнде тыяһығыҙ? Ҡатындарығыҙға ярарға теләйһегеҙме? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Ысынлап та, Аллаһ һеҙгә биргән нәҙерҙәрегеҙҙән азат булырға бурыслы итте; Аллаһ һинең яҡлаусың, Ул барыһын да белеүсе, хикмәтле.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Һәм Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарының береһе (Хәфсә) менән йәшерен рәүештә бер ваҡиға тураһында фекер алышҡанын хәтерләйһегеҙме. Шунан ул ваҡиғаны (Ғәйсиәгә) һөйләй һәм Аллаһ Тәғәлә уға (Пәйғәмбәргә) ваҡиғаны һөйләй, шунан (Пәйғәмбәребеҙ) уның бер өлөшөн (Хәфсәгә) һөйләй, икенсе өлөшөн йәшерә. Шуға күрә ул (Пәйғәмбәребеҙ) уға (Хәфсәгә) был һөйләшеү тураһында һөйләгәс, ул: «Һиңә быны кем һөйләне?» Пәйғәмбәребеҙ: «Миңә хәбәр итеүсе – барыһын да белгән һәм тыңлаусы Аллаһ», – тип яуап бирә.

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Әгәр ҙә һеҙ икегеҙ ҙә Аллаһҡа тәүбә итһәгеҙ, ысынлап та, икегеҙҙең дә күңелегеҙ (хәҡиҡәтте ҡабул итеүгә) эйелгән; әгәр ҙә һеҙ икегеҙ ҙә бер-берегеҙгә ярҙам итеп, Пәйғәмбәребеҙҙе борсоһағыҙ, ысынлап та, Аллаһ уның яҡлаусыһы һәм (шулай уҡ) Ябраил һәм изге мөьминдәр; Бынан тыш, фәрештәләр уның ярҙамсылары.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Ул (Пәйғәмбәр) һине айырһа, бәлки, Аллаһы Тәғәлә уның урынына һинән дә яҡшыраҡ ҡатындарҙы, итәғәтле, иман килтергән, итәғәтле, тәүбә итеүсе, ғибәҙәт ҡылыусы, ураҙа тотҡан, тол һәм ҡыҙ ҡатындарҙы алмаштырыр.