وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ
wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).
و در میان مردم کسی است که گفتار او در مورد زندگی دنیوی شما را شگفت زده میکند (محمد)، و او به الله در مورد آنچه در دلش است شهادت می‌دهد، هرچند او سرسخت‌ترین مخالف است.
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍۙ
wa lā tuṭi‘ kulla ḥallāfim mahīn(in).
و از کسی که دشنام دادن را دوست دارد و دشنام دادن را دوست دارد، اطاعت نکنید،
هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ
hammāzim masysyā'im binamīm(in).
انتقاد کردن را دوست دارد، که به طور فزاینده تهمت را پخش می کند،
مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ
mannā‘il lil-khairi mu‘tadin aṡīm(in).
کسیکه مانع تمام خوبی ها میشود، کسیکه فراتر از حد و گناهان انبوه است،
عُتُلٍّۢ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيْمٍۙ
‘utullim ba‘da żālika zanīm(in).
که دارای شخصیت خشونت آمیز است، علاوه بر این که به جنایات خود نیز مشهور است،
اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِيْنَۗ
an kāna żā māliw wa banīn(a).
بخاطریکه او ثروتمند است و اولاد های زیاد دارد.
اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ
iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).
زمانیکه آیات ما برای او خوانده شد، او گفت، "(اینها) داستان های پیشینیان است. "
سَنَسِمُهٗ عَلَى الْخُرْطُوْمِ
sanasimuhū ‘alal-khurṭūm(i).
بعداً ما یک نشان را روی تنه (او) خواهیم گذاشت.
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ
wailul likulli humazatil-lumazah(tin).
وای به حال هر دشنام دهنده و منتقد،
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
که گنج جمع میکند و آنها را میشمارد،
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
او (مرد) فکر میکند که ثروت او میتواند او را حمایت کند.
كَلَّا لَيُنْۢبَذَنَّ فِى الْحُطَمَةِۖ
kallā layumbażanna fil-ḥuṭamah(ti).
بیخیال! یقیناً او به (جهنم) هوتامه انداخته خواهد شد.
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحُطَمَةُ ۗ
wa mā adrāka mal-ḥuṭamah(tu).
و آیا شما میدانید که (جهنم) هوتامه چیست؟
نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ
nārullāhil-mūqadah(tu).
(یعنی) آتش (عذاب) الله که شعله ور می شود،
الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ
allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).
که به قلب (می سوزاند).
اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ
innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).
در حقیقت، آتش محکم بر (خود) بسته شده است،
فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ
fī ‘amadim mumaddadah(tin).
(در حالیکه آنها) به تیرهای طولانی بسته شده بودند.