يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Ий пәйгамбәр! Ни өчен Аллаһ сиңа хәләл иткән нәрсәне тыясың? Хатыннарыңны риза итәргә телисеңме? Аллаһ гафу итүче һәм рәхимле.
قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Әлбәттә, Аллаһ сезгә антларыгыздан тыелуны үз өстенә алды. Аллаһ сезнең саклаучыгыздыр, Ул һәрнәрсәне белүче һәм хикмәт белән эш итүче.
وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Һәм искә төшерегез, Пәйгамбәр (с.г.в.) бер хатынына (Хафсага) яшерен рәвештә бер вакыйга турында сөйләгән. Аннары ул моны (Гайшәгә) сөйләгән, Аллаһ аңа (бу хакта) хәбәр иткән, аннары (Пәйгамбәр) кайбер вакыйгаларны (Хафсага) сөйләгән, кайберләрен яшергән. Ул (Пәйгамбәр) моны аңа (Хафсага) сөйләгәч, ул: "Моны сиңа кем хәбәр итте?" - дип сораган. Пәйгамбәр (с.г.в.): "Миңа барысын да белүче һәм һәрнәрсәдән хәбәрдар Аллаһ хәбәр итте", - дигән.
اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ
in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).
Әгәр сез икегез дә Аллаһыга тәүбә итсәгез, икегезнең дә күңелегез (хакыйкатькә) авыштырыр. Әгәр сез икегез дә пәйгамбәргә ярдәм итсәгез, Аллаһ аның ярдәмчесе булыр, Җәбраил һәм яхшы мөэминнәр, һәм моннан тыш фәрештәләр аның ярдәмчеләредер.
عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا
‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).
Әгәр ул (Пәйгамбәр) сезне аерса, бәлки Аллаһ аңа сездән яхшырак хатыннарны бирер, алар итагать итүче, мөэмин, буйсынучы, тәүбә итүче, гыйбадәт кылучы, ураза тотучы, тол хатыннар һәм гыйффәтле хатыннар булыр.