يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا جَاۤءَكُمُ الْمُؤْمِنٰتُ مُهٰجِرٰتٍ فَامْتَحِنُوْهُنَّۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِهِنَّ فَاِنْ عَلِمْتُمُوْهُنَّ مُؤْمِنٰتٍ فَلَا تَرْجِعُوْهُنَّ اِلَى الْكُفَّارِۗ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّوْنَ لَهُنَّۗ وَاٰتُوْهُمْ مَّآ اَنْفَقُوْاۗ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۗ وَلَا تُمْسِكُوْا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَسْـَٔلُوْا مَآ اَنْفَقْتُمْ وَلْيَسْـَٔلُوْا مَآ اَنْفَقُوْاۗ ذٰلِكُمْ حُكْمُ اللّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَكُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā jā'akumul-mu'minātu muhājirātin famtaḥinūhunn(a), allāhu a‘lamu bi'īmānihinna fa'in ‘alimtumūhunna mu'minātin falā tarji‘ūhunna ilal-kuffār(i), lā hunna ḥillul lahum wa lā hum yaḥillūna lahunn(a), wa ātūhum mā anfaqū, wa lā junāḥa ‘alaikum an tankiḥūhunna iżā ātaitumūhunna ujūrahunn(a), wa lā tumsikū bi‘iṣamil-kawāfiri was'alū mā anfaqū, żālikum ḥukmullāh(i), yaḥkumu bainakum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Эй касоне, ки имон овардаед! Вақте занони мӯъмин барои муҳоҷират назди шумо меоянд, бояд имонашонро бисанҷед. Худо ба имонашон огоҳтар аст. Агар шумо донед, ки онҳо (воқеан) имон овардаанд, онҳоро ба кофирон (шавҳаронашон) барнагардонед. Инҳо барои кофирон ҳалол нестанд ва кофирон барои онҳо ҳалол нестанд. Ва маҳреро, ки онҳо додаанд, ба шавҳаронашон диҳед. Ва агар маҳреро ба онҳо пардохт кунед, гуноҳе бар шумо нест, ки бо онҳо издивоҷ кунед. Ва бо занони кофир пайванд набандед ва маҳреро, ки додаед, талаб кунед ва (агар шавҳаронашон кофир бошанд), бояд маҳреро, ки пардохт кардаанд, талаб кунанд. Ин қонуни Худост, ки Ӯ дар миёни шумо муқаррар кардааст. Ва Худо доно ва ҳаким аст.