Tẹ ẹsẹ sínú Ìsìlámù, tẹ ibí
ISLAM AL-HAQ: KÚRÀNÙ & HADÍSÌ
(Islam tòótọ́)



Kókó - Al-Qur'an Turunnya Al-Qur'an Naskh (penghapusan) dalam Al-Qur'an Ayat yang dinaskh

Àbájáde ìwádìí ayátì :
Àpapọ̀ ayátì : 17
180
Q.S Al-Baqarah (2:180)

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

Ó jẹ́ dandan fún yín, tí ikú bá dé bá ẹnìkan nínú yín, tí ó bá fi ọrọ̀ sílẹ̀, láti ṣe ìwé ìwífún fún àwọn òbí rẹ̀ àti àwọn ẹbí rẹ̀ ní ọ̀nà rere, (gẹ́gẹ́ bí) ojúṣe fún àwọn olùfọkànsìn.


184
Q.S Al-Baqarah (2:184)

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(Àní) iye ọjọ́ kan pàtó. Nítorí náà, ẹnikẹ́ni nínú yín tí ó bá ń ṣàìsàn tàbí tí ó wà ní ìrìnàjò (tí kò sì gbààwẹ̀), ó gbọ́dọ̀ ṣe àtúnṣe iye ọjọ́ tí kò gbààwẹ̀ ní àwọn ọjọ́ mìíràn. Fún ẹni tí kò bá lè gbààwẹ̀, ó gbọ́dọ̀ ní ìsanpadà (ìsanpadà) ti fífún aláìní ní oúnjẹ. Ṣùgbọ́n ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe rere ní ìfẹ́ inú rẹ̀, ó dára jù fún un, ààwẹ̀ yín sì dára jù fún yín, bí ẹ bá mọ̀.


240
Q.S Al-Baqarah (2:240)

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Àwọn tí ó bá kú nínú yín tí wọ́n sì fi àwọn ìyàwó sílẹ̀, kí wọ́n fi ogún sílẹ̀ fún àwọn ìyàwó wọn: (èyí ni) ìtọ́jú fún ọdún kan láìsí kí wọ́n jáde. Ṣùgbọ́n tí wọ́n bá jáde lọ, kò sí ẹ̀ṣẹ̀ fún yín fún ohun tí wọ́n ṣe sí ara wọn nínú ohun rere. Allāhu ni Alágbára, Ọlọ́gbọ́n.


284
Q.S Al-Baqarah (2:284)

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ti Allah ni ohun gbogbo ti o wa ni awọn ọrun ati ohun ti o wa lori ilẹ. Ti o ba ṣafihan ohun ti o wa ninu ọkan rẹ tabi ohun ti o fi pamọ, dajudaju Allah yoo ṣe akiyesi rẹ (nipa iṣe yẹn) fun ọ. O dariji ẹniti o fẹ o si jẹ iya niya ẹniti o fẹ. Allah ni Alagbara lori ohun gbogbo.


8
Q.S An-Nisa (4:8)

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Tí àwọn ìbátan, àwọn ọmọ aláìní baba àti àwọn aláìní bá wà níbí nígbà tí a ń pín in, ẹ fún wọn (díẹ̀) nínú dúkìá náà kí ẹ sì sọ ọ̀rọ̀ rere fún wọn.


15
Q.S An-Nisa (4:15)

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

Àti àwọn obìnrin tí wọ́n bá ṣe ìwà ìríra láàrín àwọn obìnrin yín, kí wọ́n ní ẹlẹ́rìí mẹ́rin láàrín yín (tí wọ́n jẹ́rìí rẹ̀). Tí wọ́n bá jẹ́rìí, ẹ tì wọ́n (àwọn obìnrin) mọ́lé títí wọn yóò fi kú, tàbí títí tí Allāhu yóò fi ṣe ọ̀nà mìíràn fún wọn.


16
Q.S An-Nisa (4:16)

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

Àti sí ènìyàn méjì tí wọ́n bá ṣe ohun búburú láàrín yín, ẹ fìyà jẹ wọ́n méjèèjì. Tí àwọn méjèèjì bá ronú pìwàdà tí wọ́n sì ṣe àtúnṣe sí ara wọn, ẹ jẹ́ kí wọ́n ṣe bẹ́ẹ̀. Dájúdájú, Allāhu ni Olùgbà ìrònúpìwàdà jùlọ, Àánú jùlọ.


33
Q.S An-Nisa (4:33)

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

Àti fún olúkúlùkù (ọkùnrin àti obìnrin) A ti yan àwọn ajogún fún ohun tí àwọn òbí rẹ̀ àti àwọn ẹbí rẹ̀ fi sílẹ̀. Àti àwọn tí ẹ ti búra fún, ẹ fún wọn ní ìpín wọn. Dájúdájú Allāhu ni ẹlẹ́rìí lórí gbogbo nǹkan.


43
Q.S An-Nisa (4:43)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Ẹyin onigbagbọ! Ẹ má ṣe súnmọ́ àdúrà nígbà tí ẹ bá mutí yó, títí ẹ ó fi mọ ohun tí ẹ ń sọ, ẹ má sì ṣe (ẹ súnmọ́ mọ́sálásí nígbà tí ẹ bá wà) ní ipò junub àyàfi tí ẹ kàn ń kọjá lọ ní ojú ọ̀nà, kí ẹ tó wẹ̀ (junub). Ní ti ẹni tí ó bá ń ṣàìsàn tàbí tí ó wà ní ìrìn àjò tàbí lẹ́yìn ìgbẹ́ tàbí tí ẹ bá ti fọwọ́ kan obìnrin kan, tí o kò sì ní omi, ẹ fi eruku (mimọ́) nu ojú àti ọwọ́ yín pẹ̀lú rẹ̀. Dájúdájú, Allāhu jẹ́ Aláforíjìn, Aláforíjìn.


90
Q.S An-Nisa (4:90)

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

Àyàfi àwọn tí wọ́n ń béèrè ààbò lọ́wọ́ àwọn ènìyàn kan láàrín yín àti àwọn ènìyàn tí wọ́n ti ṣe àdéhùn (àlàáfíà) tàbí àwọn ènìyàn tí wọ́n wá sí ọ̀dọ̀ yín tí ọkàn wọn sì ń lọ́ra láti bá yín jà tàbí láti bá àwọn ènìyàn wọn jà. Tí Allāhu bá fẹ́, ìbá ti fún wọn ní agbára láti dojúkọ yín, nítorí náà wọn ìbá ti bá yín jà. Ṣùgbọ́n tí wọ́n bá fi yín sílẹ̀, tí wọn kò sì bá yín jà, tí wọ́n sì fún yín ní àlàáfíà (ìtẹ̀léra), nígbà náà Allāhu kò ṣe ààyè fún yín (láti mú wọn kí ẹ sì pa wọ́n).


91
Q.S An-Nisa (4:91)

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

Láìpẹ́, ẹ ó rí àwọn mìíràn tí wọ́n fẹ́ gbé ní ààbò pẹ̀lú yín àti ní ààbò pẹ̀lú àwọn ènìyàn wọn. Nígbàkúgbà tí wọ́n bá pè wọ́n padà sí ìdánwò (ìbọ̀rìṣà), wọ́n á ṣubú sínú rẹ̀. Nítorí náà, tí wọn kò bá fi yín sílẹ̀ tí wọn kò sì fún yín ní àlàáfíà, tí wọn kò sì fà sẹ́yìn láti bá yín jà, ẹ mú wọn ní ìgbèkùn kí ẹ sì pa wọ́n níbikíbi tí ẹ bá rí wọn. Àwọn ni a ti fún yín ní ìdí tí ó ṣe kedere (láti jà, láti mú, àti láti pa).


13
Q.S Al-Ma'idah (5:13)

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Ṣùgbọ́n) nítorí pé wọ́n rú ìlérí wọn, A fi wọ́n bú, A sì mú kí ọkàn wọn le. Wọ́n fẹ́ràn láti yí ọ̀rọ̀ (Allah) padà kúrò ní ipò rẹ̀, wọ́n sì (mọ̀ọ́mọ̀) gbàgbé díẹ̀ nínú àwọn ìránṣẹ́ tí wọ́n fi kìlọ̀ fún wọn. Ìwọ (Muhammad) yóò máa rí ìwà ọ̀dàlẹ̀ láti ọ̀dọ̀ wọn àyàfi àwùjọ kékeré kan nínú wọn (tí kò dalẹ̀), nítorí náà, dáríjì wọ́n kí o sì fi wọ́n sílẹ̀. Dájúdájú, Allah fẹ́ràn àwọn tí ń ṣe rere.


42
Q.S Al-Ma'idah (5:42)

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

Wọ́n fẹ́ràn láti gbọ́ ìròyìn èké gan-an, wọ́n jẹ oúnjẹ haram púpọ̀. Tí wọ́n bá wá sí ọ̀dọ̀ rẹ (Muhammad láti béèrè fún ìdájọ́), ṣe ìdájọ́ láàrín wọn tàbí kí o yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn, tí o bá sì yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn, wọn kò ní ṣe ọ́ ní ibi rárá. Ṣùgbọ́n tí o bá pinnu (ọ̀rọ̀ wọn), ṣe ìpinnu òótọ́. Dájúdájú, Allāhu fẹ́ràn àwọn olódodo.


65
Q.S Al-Anfal (8:65)

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

Ìwọ Ànábì (Muhammad)! Ẹ ru àwọn onígbàgbọ́ sókè sí ogun. Tí ogún ọkùnrin onígboyà bá wà nínú yín, dájúdájú wọn yóò ṣẹ́gun ọgọ́rùn-ún méjì. Tí ọgọ́rùn-ún (àwọn aláìsàn) bá sì wà nínú yín, dájúdájú wọn yóò ṣẹ́gun ẹgbẹ̀rún kan nínú àwọn aláìgbàgbọ́, nítorí pé àwọn aláìgbàgbọ́ jẹ́ ènìyàn tí kò lóye.


72
Q.S Al-Anfal (8:72)

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣí lọ sí ìlú mìíràn, tí wọ́n sì ń jà pẹ̀lú ọrọ̀ àti ẹ̀mí wọn ní ọ̀nà Allah àti àwọn tí wọ́n ń pèsè ààbò àti ìrànlọ́wọ́ (fún àwọn Muhajiri), wọ́n ń dáàbò bo ara wọn. Àti (fún) àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ ṣùgbọ́n tí wọn kò ṣí lọ sí ìlú mìíràn, kò sí ọ̀ràn kankan fún ọ láti dáàbò bò wọ́n títí wọn yóò fi ṣí lọ. (Ṣùgbọ́n) tí wọ́n bá béèrè ìrànlọ́wọ́ lọ́wọ́ rẹ nípa ẹ̀sìn, nígbà náà o gbọ́dọ̀ ran àwọn ènìyàn tí wọ́n ti ṣe àdéhùn láàrín ìwọ àti wọn lọ́wọ́. Allāhu sì ni olùríran ohun tí o ń ṣe.


52
Q.S Al-Ahzab (33:52)

لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ

lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).

Kò tọ́ fún ọ (ìwọ Muhammad) láti fẹ́ àwọn obìnrin mìíràn lẹ́yìn náà, bẹ́ẹ̀ ni kò tọ́ fún ọ láti fi àwọn obìnrin mìíràn rọ́pò wọn, kódà bí ẹwà wọn bá fà ọ́ mọ́ra, àyàfi àwọn ẹrú tí ọwọ́ ọ̀tún rẹ ní. Allāhu sì ni Onímọ̀ nípa gbogbo nǹkan.


12
Q.S Al-Mujadilah (58:12)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

Ẹ̀yin onígbàgbọ́! Nígbà tí ẹ bá ní ìjíròrò pàtàkì pẹ̀lú Òjíṣẹ́ náà, ẹ gbọ́dọ̀ fún àwọn tálákà ní àánú kí ẹ tó bẹ̀rẹ̀ ìjíròrò náà. Èyí ló dára jù fún yín, ó sì mọ́ tónítóní. Ṣùgbọ́n tí ẹ kò bá rí (ohun tí a ó fi fúnni nínú àánú) gbà, dájúdájú Allāhu ni Aláforíjìn, Àánú jùlọ.