كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
עס איז א חוב אויף אייך, אויב טויט קומט צו איינעם צווישן אייך, אויב ער לאָזט איבער עשירות, צו מאַכן אַ צוואה פֿאַר זיינע עלטערן און נאָענטע קרובים אין אַ גוטן שטייגער, (אַלס) אַ חוב פֿאַר די וואָס זענען פֿרומע.
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(נעמלעך) א געוויסע צאָל טעג. אַזוי ווער עס איז צווישן אייך קראַנק אָדער אויף אַ רייזע (און פאַסט נישט), דאַן (מוז ער אויסגלייכן) די צאָל טעג (וואָס ער האָט נישט געפאַסט) אין אַנדערע טעג. און פֿאַר דעם וואָס קען נישט פאַסטן, מוז זיין אַ פידיאַה (קאָמפּענסאַציע) פון דערנערונג פון אַן אָרעמאַן. אָבער ווער עס טוט גוטס פרייַוויליק, איז עס בעסער פֿאַר אים, און אייער פאַסטן איז בעסער פֿאַר אייך, אויב איר וואָלט נאָר געוואוסט.
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
און די פון אייך וואָס שטאַרבן און לאָזן איבער ווייבער, זאָלן זיי מאַכן אַ צוואה פֿאַר זייערע ווייבער: (נעמלעך) אויסהאַלטונג פֿאַר אַ יאָר אָן זיי אַרויסצושיקן. אָבער אויב זיי גייען אַרויס, איז נישטאָ קיין שולד אויף אייך פֿאַר וואָס זיי טוען מיט זיך אין גוטע זאַכן. אַלאַ איז אַלמעכטיק, אַל-קלוג.
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
צו גאָט געהערט אַלץ וואָס איז אין הימל און וואָס איז אויף דער ערד. אויב איר אַנטפּלעקט וואָס איז אין אייער האַרצן אָדער וואָס איר באַהאַלט, וועט גאָט זיכער נעמען עס אין חשבון (וועגן דעם טאָן) פֿאַר אייך. ער מוחל וועמען ער וויל און שטראָפט וועמען ער וויל. גאָט איז אַלמעכטיקער איבער אַלץ.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
און אויב בעת דער אויסטיילונג זענען דא עטלעכע קרובים, יתומים און אָרעמע מענטשן, דאַן גיב זיי (נאָר אַ ביסל) פון דעם פאַרמעגן און זאָג זיי גוטע ווערטער.
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
און די פרויען וואָס טוען שרעקלעכע מעשים צווישן אייערע פרויען, זאָלן זיי האָבן פיר עדות צווישן אייך (וואָס זענען עדות דערפון). אויב זיי האָבן געגעבן עדות, דאַן פֿאַרשליסט זיי (די פרויען) אין שטוב ביז זיי שטאַרבן, אָדער ביז אַלאַה מאַכט (אַן אַנדערן) וועג פֿאַר זיי.
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
און קעגן צוויי מענטשן וואָס טוען אַן עקלדיקע מעשה צווישן אייך, שטראָפט זיי ביידע. אויב ביידע פון זיי טוען תשובה און פֿאַרבעסערן זיך, לאָזט זיי זיין. טאַקע, אַלאַה איז דער מערסט אָננעמענדיק פון תשובה, דער מערסט רחמנותדיק.
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
און פֿאַר יעדן (זכר און נקבה) האָבן מיר באַשטימט יורשים פֿאַר וואָס זיינע עלטערן און זיינע קרובים האָבן איבערגעלאָזט. און די צו וועמען איר האָט געשוואוירן טרייַשאַפט, גיב זיי זייער חלק. טאַקע, אַלאַה איז עדות איבער אַלע זאַכן.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
איר, גלויביגע! גייט נישט צו צום דאווענען ווען איר זענט שיכור, ביז איר ווייסט וואס איר זאגט, און גייט נישט צו צום בית מדרש, אחוץ ווען איר גייט אריבער אויפן וועג, איידער איר האט זיך געבאדט. אויב איר זענט קראנק, אדער אויף א רייזע, אדער נאכן קאכן, אדער איר האט אנגערירט א פרוי, און איר האט נישט קיין וואסער, טוט טאגבוך מיט גוטן שטויב; ווישט אפ אייער פנים און אייערע הענט דערמיט. טאקע, גאט איז מערסט מוחל, מערסט מוחל.
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
אחוץ די וואָס בעטן שוץ פֿון אַ פֿאָלק צווישן דיר און יענעם פֿאָלק איז געווען אַן אָפּמאַך (שלום) אָדער מענטשן וואָס קומען צו דיר און זייערע הערצער פֿילן זיך נישט גרייט צו קעמפֿן מיט דיר אָדער קעמפֿן מיט זייער פֿאָלק. אויב אַלאַה וואָלט געוואָלט, וואָלט ער זיי געגעבן די מאַכט צו שטיין אַנטקעגן דיר, אַזוי וואָלטן זיי געקעמפֿט מיט דיר. אָבער אויב זיי לאָזן דיר אַליין, און קעמפֿן נישט מיט דיר און אָנבאָטן דיר שלום (אונטערגעבן זיך), דאַן האָט אַלאַה נישט געמאַכט אַ וועג פֿאַר דיר (צו כאַפּן און טייטן) זיי.
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
באַלד וועט איר געפֿינען אַנדערע וואָס ווילן לעבן אין זיכערקייט מיט אײַך און אין זיכערקייט מיט זייער אייגענעם פֿאָלק. ווען זיי ווערן צוריקגערופֿן צו נסיון (שירק), פֿאַלן זיי אַרײַן. אַזוי אויב זיי לאָזן אײַך נישט אַליין און אָנבאָטן אײַך נישט שלום, און האַלטן זיך נישט אָפּ פֿון קעמפֿן מיט אײַך, נעמט זיי געפֿאַנגען און הרגעט זיי וווּ איר וועט זיי געפֿינען. זיי זענען די וועגן וועמען מיר האָבן אײַך געגעבן אַ קלאָרע סיבה (צו קעמפֿן, כאַפּן און הרגענען).
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(אבער) ווייל זיי האבן צעבראכן זייער צוזאג, האבן מיר זיי פארשאלטן, און מיר האבן זייערע הערצער פארהארט געמאכט. זיי ווילן טוישן דאס ווארט (פון אללא) פון זיין ארט, און זיי (באוואוסטזיניק) פארגעסן עטליכע פון די מעסעדזשעס מיט וועלכע זיי זענען געווארנט געווארן. דו (אָ מוכאַמאַד) וועסט ווייטער זען פאררעטעריי פון זיי אחוץ א קליינע גרופע צווישן זיי (וואס פאררעטן נישט), טא מוחל זיי און לאָז זיי אין רו. טאקע, אללא ליבט די וואס טוען גוטס.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
זיי האבן זייער ליב צו הערן פאלשע נייעס, זיי עסן אסאך חראם (עסן). אויב זיי (די יידן) קומען צו דיר (מוחמד צו בעטן א משפט), דאן משפט צווישן זיי אדער דריי זיך אוועק פון זיי, און אויב דו וועסט זיך אוועק פון זיי דאן וועלן זיי דיר בכלל נישט שאטן. אבער אויב דו פסקסט (זייער פאל), דאן פסקסט גערעכט. טאקע, גאט ליבט די וואס זענען גערעכט.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
אָ נביא (מוחמד)! הייצט די גלויביגע צו מלחמה. אויב עס זענען צווישן אייך צוואַנציק פעסטע מענטשן, וועלן זיי זיכער באַזיגן צוויי הונדערט. און אויב עס זענען צווישן אייך הונדערט (געדולדיקע), וועלן זיי זיכער באַזיגן טויזנט פון די נישט-גלויביקע, ווייל די נישט-גלויביקע זענען אַ פאָלק וואָס פֿאַרשטייט נישט.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
טאקע, די וואָס גלויבן און עמיגרירן און שטרעבן מיט זייער עשירות און נשמות אין דעם וועג פון אַלאַה און די וואָס צושטעלן אַ דאַך און הילף (צו די מוהאַדזשירין), זיי באַשיצן איינער דעם אַנדערן. און (פֿאַר) די וואָס גלויבן אָבער זענען נישט עמיגרירט, איז נישטאָ קיין פֿאַרפֿליכטונג פֿאַר אײַך צו באַשיצן זיי, ביז זיי עמיגרירן. (אָבער) אויב זיי בעטן אײַך פֿאַר הילף אין (פֿאַרטיידיקונג פֿון) רעליגיע, דאַן זענט איר פֿאַרפֿליכטעט צו געבן הילף אַחוץ צו מענטשן וואָס האָבן געשלאָסן אַן אָפּמאַך צווישן אײַך און זיי. און אַלאַ איז אַל-זעענדיק פֿון וואָס איר טוט.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
עס איז נישט ערלויבט פאר דיר (אָ מוכאַמאַד) צו חתונה האָבן מיט (אַנדערע) פרויען דערנאָך, און עס איז אויך נישט ערלויבט פאר דיר זיי צו פאַרבייטן מיט (אַנדערע) ווייבער, אפילו אויב זייער שיינקייט ציט דיך, אַחוץ די (קנעכט) וואָס דיין רעכטע האַנט באַזיצט. און אַלאַה איז אַל-וויסנדיק פון אַלע זאַכן.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
אָ, איר וואָס גלייבט! ווען איר האָט אַ ספּעציעלע שמועס מיטן שליח, זאָלט איר געבן צדקה (צו די אָרעמע) איידער (האָבן) די שמועס. דאָס איז בעסער פֿאַר אײַך און ריינער. אָבער אויב איר באַקומט נישט (וואָס מען דאַרף געבן אין צדקה), דעמאָלט טאַקע, איז אַלאַה מוחל, דערבאַרימדיק.