كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་མི་སུ་ཞིག་ལ་འཆི་བ་བྱུང་ན་ཁོང་གིས་རྒྱུ་ནོར་བཞག་ན་ཕ་མ་དང་སྤུན་མཆེད་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཡིག་ཆ་ཡག་པོ་བཟོ་རྒྱུ་དེ་ཁྱེད་ཚོའི་ཐོག་ལ་འགན་འཁྲི་ཡིན།
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(དེ་ཡང་)ཉིན་འགའ་རེ། ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་ནད་པ་ཡིན་ནའང་འགྲུལ་བཞུད་བྱེད་བཞིན་ཡོད་ན་(ཁོང་གིས་ཟས་བཅད་མ་བཏང་བའི་ཉིན་གྲངས་དེ་ཉིན་གཞན་ལ་བརྗེ་དགོས།) དེ་བཞིན་དེ་སྒྲུབ་པར་དཀའ་ངལ་འཕྲད་མཁན་གྱི་མི་ཚོར་ཁོང་ཚོས་ཕི་ཌི་ཡ་སྤྲོད་དགོས་པ་དང་། དེ་ནི་མི་དབུལ་པོ་ཞིག་ལ་ཟ་མ་སྤྲོད་དགོས་པ་རེད། འོན་ཀྱང་སུ་ཞིག་གིས་སེམས་ཀྱིས་དགའ་པོ་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ལ་ཡག་པོ་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ན་ཟས་བཅད་བྱེད་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་ཡག་པོ་ཡོད།
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ནས་ཤི་ནས་ཨམ་སྲུ་བཞག་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཨམ་སྲུ་ལ་ཁ་ཆེམས་བཞག་དགོས། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་(རང་ཉིད་ཀྱི་ཐོག་ལ་)ཕྱི་ལ་འགྲོ་ན། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་ཡག་པོ་བྱེད་པའི་སྐོར་ལ་ཁྱེད་ལ་སྡིག་པ་གང་ཡང་མེད། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་ཁྱེད་རང་གི་སེམས་ནང་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དང་ཡང་ན་སྦས་པའི་དངོས་པོ་གསལ་སྟོན་བྱས་ན། ཁོང་གིས་གང་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་བ་དང་གང་ལ་ཉེས་ཆད་གཏོང་གི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྟོབས་ལྡན་ཡིན།
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
གལ་ཏེ་བགོ་འགྲེམས་བྱེད་སྐབས་སྤུན་མཆེད་དང་།
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
ཁྱེད་ཀྱི་བུད་མེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་བཙོག་པའི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་མཁན་གྱི་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ནས་དཔང་པོ་བཞི་ཡོད་དགོས། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་དཔང་པོ་བྱས་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོ་ཤི་བར་ཁང་པའི་ནང་དུ་བཀག་དགོས། ཡང་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ལམ་གཞན་ཞིག་མ་བཟོས་བར་དུ།
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་མི་གཉིས་ལ་མི་ངན་གྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་མཁན་ལ་ཁོང་གཉིས་ལ་ཉེས་ཆད་གཅོད་དགོས། གལ་ཏེ་ཁོང་གཉིས་ཀས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་རང་ཉིད་ཡར་རྒྱས་བཏང་ན། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་འགྱོད་པ་ངོས་ལེན་བྱེད་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
མི་རེ་རེར་(ཕོ་མོ)ང་ཚོས་ཕ་མ་དང་སྤུན་མཆེད་ཚོས་བཞག་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་སྐྱོང་བྱེད་མཁན་ཞིག་བསྐོ་བཞག་བྱས་ཡོད། ཁྱོད་ཚོས་དམ་བཅའ་བཞག་པའི་མི་རྣམས་ལ་རང་གི་བགོ་བཤའ་སྤྲོད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཀྱི་དཔང་པོ་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཚོ། ཁྱེད་རང་གིས་ག་རེ་བཤད་ཀྱི་ཡོད་མེད་ཤེས་རྟོགས་མ་བྱུང་བར་དུ་ཆང་འཐུང་སྐབས་སྨོན་ལམ་ལ་མ་འབྱོར། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ནད་པ་ཡིན་ནའང་འགྲུལ་བཞུད་བྱེད་བཞིན་ཡོད་པའམ་ཡང་ན་བཤལ་རྗེས་ཡང་ན་བུད་མེད་ལ་ལག་པ་འཆང་བ་ཡིན་ན་ཆུ་མེད་ན་ཐལ་བ་ཡག་པོ་(གཙང་མ་)དང་མཉམ་དུ་ཏ་ཡམ་མུམ་བྱེད་དགོས། ཁྱེད་རང་གི་གདོང་དང་ལག་པ་དེས་(ཐལ་རྡུལ་)འབྱིད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་།
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
ཁྱེད་རང་ཚོ་དང་མི་དེ་དག་གི་བར་ལ་མི་རིགས་ཤིག་གི་སྲུང་སྐྱོབ་དགོས་པའི་རེ་བ་བཏོན་མཁན་མ་གཏོགས། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་ན་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོར་ཁྱེད་ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་པའི་དབང་ཆ་སྤྲད་ཡོད་པས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་འཐབ་རྩོད་བྱེད་སྲིད་པ་རེད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་གཅིག་པུར་བཞག་ནས་ཁྱེད་རང་ལ་འཐབ་རྩོད་མ་བྱེད་པར་ཞི་བདེ་(མགོ་འདོན)མ་བྱས་ན།
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
མ་འོངས་པར་ཁྱེད་རང་གིས་(སྡེ་ཚན)གཞན་པ་རྙེད་ཐུབ། ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་དང་མཉམ་དུ་བདེ་འཇགས་ངང་འཚོ་བ་སྐྱེལ་འདོད་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོའི་མི་དམངས་དང་མཉམ་དུ་བདེ་འཇགས་ངང་འཚོ་བ་སྐྱེལ་འདོད་ཡོད། ཁོང་ཚོ་ལ་མཚན་སྨད་ལ་ལོག་པར་མགྲོན་འབོད་བྱེད་སྐབས་(ཤིརཀ་)ཁོང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་མཆོངས་བ་རེད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྙིང་རྗེ་མ་བྱེད་པ་དང་ཁྱེད་ལ་ཞི་བདེ་འབུལ་འདོད་མེད་པ་དང་། ཁོང་ཚོའི་ལག་པ་(ཁྱེད་ལ་འཐབ་རྩོད་བྱེད་པ་ལས་)མ་བཀག་ན། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་བཙོན་དུ་བཟུང་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་གང་དུ་མཐོང་ཡང་བསད་དགོས།
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(འོན་ཀྱང་) ཁོང་ཚོས་དམ་བཅའ་བཤིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་དམོད་པ་བཏང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ལ་མཁྲེགས་པོ་བཟོས་ཡོད། ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ་)ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་ས་ཆ་ནས་བརྗེ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་(བསམ་བཞིན་དུ་)ཁོང་ཚོར་ཉེན་བརྡ་བཏང་བའི་བརྡ་འཕྲིན་ཁ་ཤས་བརྗེད་པ་རེད། ཁྱེད་རང་(ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཚོགས་པ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་མ་གཏོགས་(མགོ་སྐོར་མ་གཏོང་མཁན)ཁོང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་རྟག་ཏུ་མཐོང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོར་དགོངས་ཡང་གནང་ནས་ཁོང་ཚོ་གཅིག་པུར་བཞག་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་དགའ་པོ་ཡོད།
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
ཁོང་ཚོ་དངོས་གནས་གསར་འགྱུར་རྫུན་མ་ཐོས་རྒྱུར་དགའ་པོ་ཡོད། ཁོང་ཚོས་ཧ་རམ་(ཟ་མ་)མང་པོ་ཟ་གི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་(ཡ་ཧུ་དཱ་པ་)ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་(མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པར་ཡོང་བ) དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའམ་ཡང་ན་ཁོང་ཚོའི་མདུན་ནས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་དགོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་(ཁོང་ཚོའི་གྱོད་དོན)ཐག་གཅོད་བྱས་ན། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དྲང་བདེན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་དགའ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
ཨོ་ལུང་སྟོན་པ་(མུ་ཧ་མཱད་)! དད་ལྡན་མང་ཚོགས་ཀྱི་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་འབར་བར་བྱས། ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་བཟོད་པ་ཅན་གྱི་མི་ཉི་ཤུ་ཡོད་ན་དེ་དག་གིས་ངེས་པར་དགྲ་བོ་ཉིས་བརྒྱ་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་མི་བརྒྱ་(བཟོད་སྒོམ་ཅན་)ཡོད་ན་ཁོང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་མི་དད་པ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཕམ་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
དོན་དངོས་ཐོག ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་གནས་སྤོ་བྱེད་མཁན་དང་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ལ་ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་དང་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འབད་བརྩོན་བྱེད་མཁན་དང་སྐྱབས་གནས་དང་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་(མུ་ཧ་ཇི་རིན་ལ་)ཁོང་ཚོས་ཕན་ཚུན་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་(དད་པ་ཅན་ཡིན་ནའང་གནས་སྤོ་མ་བྱས་མཁན་ཚོར་)ཁོང་ཚོ་གནས་སྤོ་མ་བྱས་བར་དུ་ཁྱེད་རང་གིས་ཁོང་ཚོར་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་འགན་འཁྲི་གང་ཡང་མེད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་(སྲུང་སྐྱོབ་)ཐད་ལ་ཁྱེད་ལ་རོགས་རམ་དགོས་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མཐོང་མཁན་ཡིན།
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
དེའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་ཀྱིས་(ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་)བུད་མེད་(གཞན་པ)དང་གཉེན་སྒྲིག་བྱེད་པ་དང་ཁོང་ཚོའི་མཛེས་སྡུག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཡིན་ནའང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ལ་མཁྱེན་མཁན་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གིས་སྐུ་ཚབ་དང་དམིགས་བསལ་གྱི་སྐད་ཆ་བཤད་སྐབས་སྐད་ཆ་མ་བཤད་གོང་དུ་(དབུལ་ཕོངས་ལ་)སྦྱིན་པ་གཏོང་དགོས། དེ་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་དང་གཙང་མ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་(བྱམས་བརྩེའི་ནང་དུ་སྤྲོད་དགོས་པ་དེ་)མ་ཐོབ་ན། དེ་ནས་དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།