كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
നിങ്ങളിൽ ഒരാൾക്ക് മരണം സംഭവിച്ചാൽ, അയാൾ ധനം വിട്ടുപോയാൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്കും വേണ്ടി നല്ല രീതിയിൽ വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യേണ്ടത് നിങ്ങൾക്ക് നിർബന്ധമാണ്, സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു ബാധ്യത എന്ന നിലയിൽ.
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(അതായത്) ഒരു നിശ്ചിത ദിവസങ്ങൾ. അതിനാൽ നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും രോഗിയോ യാത്രയിലോ ആയിരിക്കുകയും (നോമ്പെടുക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ), മറ്റ് ദിവസങ്ങളിൽ (അയാൾ നോമ്പെടുക്കാത്ത) ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണം (ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്). നോമ്പെടുക്കാൻ കഴിയാത്തവന് ഒരു ദരിദ്രന് ഭക്ഷണം നൽകുന്നതിന് ഫിദ്‌യ (പ്രതിഫലം) ഉണ്ടായിരിക്കണം. എന്നാൽ ആരെങ്കിലും സ്വമേധയാ നന്മ ചെയ്താൽ അത് അവന് നല്ലതാണ്, നിങ്ങളുടെ നോമ്പ് നിങ്ങൾക്ക് നല്ലതാണ്, നിങ്ങൾ അറിയുന്നവരാണെങ്കിൽ.
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭാര്യമാരെ വിട്ടേച്ചു കൊണ്ട് മരണപ്പെടുന്നവർ തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർക്ക് വേണ്ടി ഒരു വർഷത്തെ ജീവിതവിഭവം (അതായത്, പുറത്താക്കാതെ) വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ അവർ പുറത്തുപോകുകയാണെങ്കിൽ, അവർ സ്വന്തം കാര്യത്തിൽ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക് കുറ്റമില്ല. അല്ലാഹു സർവ്വശക്തനും യുക്തിമാനുമാണ്.
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റേതാണ്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലുള്ളതോ നിങ്ങൾ മറച്ചുവെച്ചതോ വെളിപ്പെടുത്തിയാൽ, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു അത് നിങ്ങൾക്കായി കണക്കാക്കും. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് അവൻ പൊറുത്തുകൊടുക്കുകയും അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. അല്ലാഹു എല്ലാത്തിനും കഴിവുള്ളവനാണ്.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
(സ്വത്ത്‌) വിതരണ സമയത്ത്‌ ബന്ധുക്കളോ, അനാഥരോ, ദരിദ്രരോ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വത്തിൽ നിന്ന് അവർക്ക് (കുറച്ച്‌) നിങ്ങൾ വിട്ടുകൊടുക്കുകയും, അവരോട്‌ നല്ല വാക്ക്‌ പറയുകയും ചെയ്യുക.
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
നിങ്ങളുടെ സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് നീചവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളാണെങ്കിൽ, നിങ്ങളിൽ നിന്ന് നാല് പേർ (സാക്ഷികളായി) അവരെ കൊണ്ടുവരട്ടെ. അവർ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവർ മരിക്കുന്നതുവരെയോ, അല്ലാഹു അവർക്ക് മറ്റൊരു വഴി ഉണ്ടാക്കുന്നത് വരെയോ അവരെ വീട്ടിൽ അടച്ചിടുക.
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
നിങ്ങളിൽ നിന്ന് നീചമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്ന രണ്ടുപേർക്കെതിരെ നിങ്ങൾ അവരെ ശിക്ഷിക്കണം. അവർ രണ്ടുപേരും പശ്ചാത്തപിക്കുകയും നന്നാവുകയും ചെയ്താൽ അവരെ വിട്ടേക്കുക. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
ഓരോ (പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും) തന്റെ മാതാപിതാക്കളും ബന്ധുക്കളും വിട്ടേച്ചു പോയ സ്വത്തിന് നാം അവകാശികളെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിട്ടുള്ളവർക്ക് അവരുടെ ഓഹരി നൽകുക. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സാക്ഷിയാണ്.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങൾ ലഹരി ബാധിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നമസ്കാരത്തെ സമീപിക്കരുത്, നിങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ബോധമുണ്ടാകുന്നതുവരെ. (നിങ്ങൾ പള്ളിയെ സമീപിക്കുമ്പോൾ) ജുനുബ് അവസ്ഥയിലായിരിക്കരുത്, നിങ്ങൾ കുളിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് (ബാത്ത് ജുനുബ്) വഴിയിലൂടെ കടന്നുപോകുകയല്ലാതെ. നിങ്ങൾ രോഗികളാണെങ്കിൽ, യാത്രയിലാണെങ്കിൽ, മലമൂത്ര വിസർജ്ജനത്തിന് ശേഷമാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് വെള്ളം ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നല്ല (ശുദ്ധമായ) മണ്ണ് കൊണ്ട് തയമ്മും ചെയ്യുക; അത് (പൊടി) കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ മുഖവും കൈകളും തടവുക. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും പൊറുക്കുന്നവനുമാണ്.
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
നിങ്ങളും അവരും തമ്മിൽ സമാധാന ഉടമ്പടിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ജനതയോട് അഭയം തേടുന്നവരോ, നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനോ സ്വന്തം ജനതയോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനോ മനസ്സ് മടിക്കുന്നവരോ ഒഴികെ. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവൻ അവർക്ക് നിങ്ങളെ നേരിടാൻ ശക്തി നൽകുമായിരുന്നു, അങ്ങനെ അവർ നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ നിങ്ങളെ വെറുതെ വിടുകയും നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും നിങ്ങൾക്ക് സമാധാനം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്താൽ, അല്ലാഹു അവരെ പിടികൂടാനും കൊല്ലാനും നിങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കിയിട്ടില്ല.
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
നിങ്ങളോടൊപ്പവും സ്വന്തം ആളുകളോടൊപ്പവും സുരക്ഷിതരായി ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റു ചിലരെ നിങ്ങൾ ഉടൻ കണ്ടെത്തും. പ്രലോഭനത്തിലേക്ക് (ശിർക്ക്) അവർ തിരിച്ചു വിളിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം അവർ അതിൽ വീഴും. അതിനാൽ അവർ നിങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാതിരിക്കുകയും, നിങ്ങൾക്ക് സമാധാനം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും, നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവരെ നിങ്ങൾ പിടികൂടി, നിങ്ങൾ അവരെ എവിടെ കണ്ടാലും കൊന്നുകളയുക. അവരെക്കുറിച്ചാണ് നാം നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ ന്യായം നൽകിയിരിക്കുന്നത് (യുദ്ധം ചെയ്യാനും പിടിക്കാനും കൊല്ലാനും).
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(എന്നാൽ) അവർ വാഗ്ദാനം ലംഘിച്ചതിനാൽ നാം അവരെ ശപിക്കുകയും, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നാം കഠിനമാക്കുകയും ചെയ്തു. (അല്ലാഹുവിന്റെ) വചനത്തെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് മാറ്റാൻ അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, അവർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകപ്പെട്ട ചില സന്ദേശങ്ങൾ അവർ (മനഃപൂർവ്വം) മറന്നുകളയുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം ഒഴികെ (അവർ) വഞ്ചന കാണുന്നത് നീയായിരിക്കും, അതിനാൽ അവർക്ക് നീ പൊറുത്തുകൊടുക്കുകയും അവരെ വിട്ടേക്കുകയും ചെയ്യുക. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നന്മ ചെയ്യുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
വ്യാജ വാർത്തകൾ കേൾക്കാൻ അവർ ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, അവർ ധാരാളം ഹറാം (ഭക്ഷണം) കഴിക്കുന്നു. അവർ (ജൂതന്മാർ) നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് (മുഹമ്മദ് നബിയോട്) വിധി ചോദിക്കാൻ വന്നാൽ, അവർക്കിടയിൽ വിധിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ അവരെ ഒഴിവാക്കുക. നിങ്ങൾ അവരെ അവഗണിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവർ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദോഷവും വരുത്തുകയില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങൾ (അവരുടെ കാര്യം) തീരുമാനിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നീതിപൂർവ്വം തീരുമാനിക്കുക. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹു നീതിമാന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
നബിയേ, നീ വിശ്വാസികളെ യുദ്ധത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുക. നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ക്ഷമാശീലരായ ഇരുപത് പേരുണ്ടെങ്കിൽ, അവർ ഇരുനൂറ് പേരെ ജയിക്കും. നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നൂറ് പേരുണ്ടെങ്കിൽ, സത്യനിഷേധികളിൽ നിന്ന് ആയിരം പേരെ അവർ ജയിക്കും. കാരണം, സത്യനിഷേധികൾ കാര്യം ഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു ജനതയാണ്.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
തീർച്ചയായും വിശ്വസിക്കുകയും, സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളും ശരീരങ്ങളും കൊണ്ട് സമരം ചെയ്യുകയും, (മുഹാജിറുകൾക്ക്) അഭയം നൽകുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്തവരും പരസ്പരം സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. വിശ്വസിച്ചിട്ട് സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകാത്തവർക്ക്, അവർ സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകുന്നതുവരെ അവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരു ബാധ്യതയുമില്ല. (എന്നാൽ) മതകാര്യത്തിൽ അവർ നിങ്ങളോട് സഹായം ചോദിച്ചാൽ, നിങ്ങളും അവരും തമ്മിൽ കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആളുകളെ ഒഴികെ, സഹായിക്കാൻ നിങ്ങൾ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. അല്ലാഹു നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം കാണുന്നവനാകുന്നു.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
(നബിയേ,) അതിന് ശേഷം മറ്റു സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ നിനക്ക് അനുവാദമില്ല. അവർക്ക് പകരം വേറെ ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിക്കാനും അനുവാദമില്ല. അവരുടെ സൌന്ദര്യം നിന്നെ ആകർഷിച്ചാലും ശരി. നിന്റെ വലതുകൈ ഉടമപ്പെടുത്തിയവർ (അടിമകൾ) ഒഴികെ. അല്ലാഹു എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിവുള്ളവനാകുന്നു.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങൾ റസൂലുമായി ഒരു പ്രത്യേക സംഭാഷണം നടത്തുമ്പോൾ, സംഭാഷണത്തിന് മുമ്പ് (ദരിദ്രർക്ക്) ദാനം ചെയ്യുക. അതാണ് നിങ്ങൾക്ക് നല്ലത്, കൂടുതൽ ശുദ്ധിയുള്ളതും. എന്നാൽ (ദാനം ചെയ്യേണ്ടതൊന്നും) നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.