كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
I fɔ una, if day kam to pɔsin we de wit una, if i lɛf jɛntri biɛn, fɔ mek wil fɔ in mama ɛn papa ɛn in fambul dɛn we de nia am fayn fayn wan, (as) ɔbligayshɔn fɔ di wan dɛn we de wɔship Gɔd.
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(Dɛn na) wan patikyula nɔmba fɔ di de dɛn. So ɛnibɔdi pan una we sik ɔ we de travul (ɛn nɔ fast), dɔn (i fɔ mek) di nɔmba fɔ di dez (we i nɔ fast) pan ɔda de dɛn. Ɛn fɔ di wan we nɔ ebul fɔ fast, fidyah (kɔmpɛnshɔn) fɔ de fɔ fid po pɔsin. Bɔt ɛnibɔdi we du gud bay wilful, i bɛtɛ fɔ am, ɛn yu fast go bɛtɛ fɔ yu, if yu jɔs no.
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Ɛn una we day ɛn lɛf uman dɛn biɛn, lɛ dɛn mek wan bequest fɔ dɛn wɛf dɛn: (dat na) mentenɛns fɔ wan ia we dɛn nɔ sɛn dɛn kɔmɔt. Bɔt if dɛn go na do, yu nɔ go blem fɔ wetin dɛn de du wit dɛnsɛf pan gud tin dɛn. Allah na Ɔl-Mayti, Ɔl-Ways.
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Na Allah gɛt ɛnitin we de na ɛvin ɛn ɛnitin we de na di wɔl. If yu sho wetin de na yu at ɔ wetin yu ayd, Allah go mɔs tek am na kɔna (we gɛt fɔ du wit da akshɔn de) fɔ yu. I de fɔgiv ɛnibɔdi we i want ɛn pɔnish ɛnibɔdi we i want. Allah na Almighty oba evritin.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Ɛn if di tɛm we dɛn de sheb sɔm fambul dɛn, ɔfɛn pikin dɛn ɛn po pipul dɛn de de, den gi dɛn (na smɔl) pan di prɔpati ɛn tɔk gud wɔd to dɛn.
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
Ɛn di uman dɛn we de du bad tin to una uman dɛn, mek dɛn gɛt 4 witnɛs dɛn bitwin una (we de witnɛs am). If dɛn dɔn gi tɛstimoni, den lɔk dɛn (di uman dɛn) na os te dɛn day, ɔ te Allah mek (ɔda) we fɔ dɛn.
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
Ɛn pan tu pipul dɛn we de du bad tin to una, una fɔ pɔnish dɛn ɔl tu. If dɛn ɔl tu ripɛnt ɛn mek dɛnsɛf bɛtɛ, dat min se lɛ dɛn ripɛnt. Fɔ tru, Allah na di wan we de aksept pas ɔlman fɔ ripɛnt, we gɛt sɔri-at pas ɔlman.
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
Ɛn fɔ ɛni wan pan dɛn (man ɛn uman) Wi dɔn pik pipul dɛn we go gɛt di prɔpati fɔ wetin in mama ɛn papa ɛn in fambul dɛn dɔn lɛf. Ɛn di wan dɛn we yu dɔn swɛ fɔ de biɛn dɛn, gi dɛn dɛn pat. Fɔ tru, Allah na Witnɛs oba ɔltin.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
O pipul dɛn we biliv! Nɔ go nia prea we yu dɔn drɔnk, te yu no wetin yu de tɔk, ɛn nɔ (yu go nia di moskɛt we yu de) na stet we yu de junub pas jɔs pas na rod, bifo yu dɔn was (bath junub). As fɔ if yu sik ɔ yu de travul ɔ afta yu dɔn defecate ɔ yu dɔn tɔch uman, ɛn yu nɔ gɛt wata, den du tayammum wit gud (klin) dɔst; was yu fes ɛn yu an wit am (dɔst). Fɔ tru, Allah na pɔsin we de fɔgiv pas ɔlman, we de fɔgiv pas ɔlman.
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
pas fɔ di wan dɛn we de aks fɔ protɛkshɔn frɔm wan pipul bitwin una ɛn dat pipul dɛn we de de dɔn gɛt agrimɛnt (pis) ɔ pipul dɛn we kam to yu ɛn dɛn at fil se dɛn nɔ want fɔ fɛt yu ɔ fɛt dɛn pipul dɛn. If Allah bin want, i bin fɔ dɔn gi dɛn pawa fɔ fes yu, so dɛn fɔ dɔn fɛt yu. Bɔt if dɛn lɛf yu wan, ɛn nɔ fɛt yu ɛn gi yu pis (sɔrɛnda), dat min se Allah nɔ mek we fɔ yu (fɔ kech ɛn kil) dɛn.
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
I nɔ go te igen yu go fɛn ɔda pipul dɛn we want fɔ liv sef wit yu ɛn sef wit dɛn yon pipul dɛn. Ɛnitɛm we dɛn kɔl dɛn bak fɔ tɛmteshɔn (shirk), dɛn kin fɔdɔm insay de. So if dɛn nɔ lɛf yu wan ɛn nɔ gi yu pis, ɛn dɛn nɔ avɔyd fɔ fɛt yu, na fɔ tek dɛn as slev ɛn kil dɛn ɛnisay we yu fɛn dɛn. Na dɛn Wi dɔn gi yu klia rizin bɔt (fɔ fɛt, kech, ɛn kil).
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Bɔt) bikɔs dɛn brok dɛn prɔmis, Wi swɛ dɛn, ɛn Wi mek dɛn at at. Dɛn lɛk fɔ chenj di wɔd (fɔ Allah) frɔm in ples, ɛn dɛn (intentionally) fɔgɛt sɔm pan di mɛsej dɛn we dɛn bin wɔn dɛn wit. Yu (O Muhammad) go kɔntinyu fɔ si trɛtin frɔm dɛn pas wan smɔl grup bitwin dɛn (we nɔ de betray), so fɔgiv dɛn ɛn lɛf dɛn. Fɔ tru, Allah lɛk di wan dɛn we de du gud.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Dɛn rili lɛk fɔ yɛri lay lay nyuz, dɛn kin it bɔku haram (fud). If dɛn (di Ju pipul dɛn) kam to yu (Muhammad fɔ aks fɔ jɔjmɛnt), den jɔj bitwin dɛn ɔ tɔn away frɔm dɛn, ɛn if yu tɔn away frɔm dɛn den dɛn nɔ go du yu ɛni smɔl. Bɔt if yu disayd (dɛn kes), den disayd fayn. Fɔ tru, Allah lɛk di wan dɛn we de du wetin rayt.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
O Prɔfɛt (Muhammad)! Mek di wan dɛn we biliv fɔ fɛt wɔ. If twɛnti man dɛn we nɔ de chenj de wit una, dɛn go mɔs win tu ɔndrɛd. Ɛn if wan ɔndrɛd (peshɛnt) de pan una, dɛn go mɔs win wan tawzin pan di wan dɛn we nɔ biliv, bikɔs di wan dɛn we nɔ biliv na pipul dɛn we nɔ ɔndastand.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Fɔ tru, di wan dɛn we biliv ɛn muf go ɔda kɔntri ɛn tray fɔ gɛt dɛn jɛntri ɛn sol na di we fɔ Allah ɛn di wan dɛn we de gi ples fɔ slip ɛn ɛp (to di Muhajirin dɛn), dɛn de protɛkt dɛnsɛf. Ɛn (fɔ) di wan dɛn we biliv bɔt nɔ muf, no ɔbligayshɔn nɔ de fɔ yu fɔ protɛkt dɛn, te dɛn muf. (Bɔt) if dɛn aks yu fɔ ɛp fɔ (difens) rilijɔn, den yu fɔ gi ɛp pas pipul dɛn we dɔn mek agrimɛnt bitwin yu ɛn dɛn. En Allah na All-Seeing of wetin yu de du.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
I nɔ rayt fɔ yu (O Mohammed) fɔ mared (ɔda) uman dɛn afta dat, ɛn i nɔ rayt fɔ mek yu riples dɛn wit (ɔda) wɛf dɛn, ivin if dɛn fayn fayn tin dɛn atrak yu, pas dɛn (slev dɛn) we yu raytan gɛt. Ɛn Allah na Ɔltin we no ɔltin.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
O una we biliv! We yu gɛt spɛshal tɔk wit di Mɛsenja, yu fɔ gi alms (to di po wan dɛn) bifo yu (gɛt) di tɔk. Dat bɛtɛ fɔ yu ɛn i klin. Bɔt if una nɔ gɛt (wetin fɔ gi insay charity) den fɔ tru, Allah na Fɔgiv, Mɔs sɔri-at.