كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
ከእናንተ ውስጥ አንድ ሰው ቢሞት፣ ሀብትን ቢተው፣ ለወላጆቹና ለቅርብ ዘመዶቹ በመልካም መንገድ ኑዛዜ ማድረግ በእናንተ ላይ ግዴታ ነው፤ (ይህም) ለጥንቁቆቹ ግዴታ ነው።
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(ማለትም) የተወሰኑ ቀናት። ስለዚህ ከእናንተ ውስጥ የታመመ ወይም በጉዞ ላይ ያለ (ያልጾመ) ሰው በሌሎች ቀናት (ያልጾመውን) ቀናት (መሙላት አለበት)። መጾም ለማይችል ሰው ደግሞ ድሆችን ማብላት (ማካካሻ) አለበት። ነገር ግን በፈቃደኝነት መልካም የሚያደርግ ሰው ለእርሱ የተሻለ ነው፤ ጾማችሁም ለእናንተ የተሻለ ነው፤ የምታውቁ ብትሆኑ (መጾማችሁ) ለእናንተ የተሻለ ነው።
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
ከእናንተም ውስጥ የሚሞቱና ሚስቶችን የሚተዉ ለሚስቶቻቸው (ማለትም ሳይለቁ) ለአንድ ዓመት ያህል ኑዛዜን መስጠት አለባቸው። ቢወጡም በበጎ ነገር በነፍሶቻቸው በሠሩት ነገር በእናንተ ላይ ኃጢያት የለባችሁም። አላህ አሸናፊ ጥበበኛ ነው።
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የአላህ ነው። በልብህ ውስጥ ያለውን ወይም የምትደብቀውን ብትገልጥ አላህ በእርግጥ ይቆጥረዋል (ስለዚያ ድርጊት)። ለሚሻው ይምራል፤ የሚሻውንም ይቀጣል። አላህ በሁሉ ነገር ላይ ቻይ ነው።
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
በስርጭቱ ወቅት አንዳንድ ዘመዶች፣ ወላጅ አልባ ልጆችና ድሆች ካሉ፣ ከንብረቱ (ጥቂት ብቻ) ስጧቸውና መልካም ቃላት ተናገሯቸው።
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
ከሴቶቻችሁም መካከል አስጸያፊ ድርጊቶችን የሚፈጽሙ ሴቶች ከናንተ መካከል አራት ምስክሮችን (ምስክሮችን) ይኑሩ። ምስክርነት ከሰጡም እስኪሞቱ ድረስ ወይም አላህ ለእነሱ ሌላ መንገድ እስኪያደርግላቸው ድረስ (ሴቶቹን) በቤት ውስጥ ቆልፏቸው።
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
ከእናንተ መካከል አስጸያፊ ተግባርን የሚፈጽሙ ሁለት ሰዎችንም ቅጡዋቸው። ሁለቱም ቢጸጸቱና ራሳቸውን ቢያሻሽሉ ተዋቸው። አላህ ጸጸትን ተቀባይ አዛኝ ነው።
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
ለእያንዳንዱም (ወንድና ሴት) ወላጆቹና ዘመዶቹ በተዉት ሀብት ወራሾችን ሰጠን። እነዚያንም ታማኝነት የገባችሁላቸውን (ድርሻቸውን) ስጧቸው። አላህ በነገሩ ሁሉ ላይ መስካሪ ነውና።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
እናንተ ምእመናን ሆይ! የምትሉትን እስክታውቁ ድረስ ሰክራችሁ ወደ ሶላት አትቅረቡ፤ ጁኑብን ከመታጠብዎ በፊት በመንገድ ላይ ብቻ ከማለፍ በስተቀር (መስጊዱን ስትጠጉ) ጁኑብን አትታጠቡ። ታመማችሁ ወይም በጉዞ ላይ ወይም መጸዳጃ ከወሰዳችሁ በኋላ ወይም ሴትን ብትነኩ እና ውሃ ከሌለችሁ፣ በጥሩ (ንፁህ) አቧራ ተየሙምን አድርጉ፤ ፊታችሁንና እጆቻችሁን በእርሱ (አቧራ) አብሱ። አላህ መሐሪና መሐሪ ነው።
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
በአንተና በመካከልህ ስምምነት (ሰላም) ካላቸው ሕዝቦች ወይም ወደ አንተ የመጡና ልባቸው ሕዝቦቻቸውን ለመጋደል የሚቸገሩ ሰዎች ብቻ። አላህ ቢፈቅድ ኖሮ ከአንተ ጋር እንዲጋፈጡ ኃይል ይሰጣቸው ነበር፤ ስለዚህ ይዋጉህ ነበር። ነገር ግን ቢተዉህና ባይዋጉህና ሰላምን (እጅን) ቢሰጡህ አላህ እነሱን ለመያዝና ለመግደል መንገድ አላዘጋጀልህም።
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
በቅርቡ ከእናንተ ጋር በሰላም ለመኖር የሚፈልጉ ሌሎችን ታገኛላችሁ። ወደ ፈተና (ሽርክ) በተጠሩ ቁጥር ይወድቃሉ። ስለዚህ ካልተውዎትና ሰላም ካላቀረቡላችሁና ከመዋጋት ካልተቆጠቡ፣ ምርኮኛ አድርጋችሁ ያዙዋቸውና ባገኛችሁበት ቦታ ሁሉ ግደሏቸው። ግልጽ ምክንያት የሰጠናችሁ እነሱ ናቸው። (ለመዋጋት፣ ለመያዝና ለመግደል)።
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ግን) ቃል ኪዳናቸውን በማፍረሳቸው ምክንያት ረገምናቸው፤ ልባቸውንም አደነድን። የአላህን ቃል ከቦታው መቀየር ይወዳሉ፤ የተስፈራሩበትንም መልእክት (ሆን ብለው) ይረሳሉ። ከእነሱ ውስጥ ጥቂት (የማይክዱ) ጭፍሮች ሲቀሩ ከነሱ ክህደትን ታያለህ፤ ስለዚህ ይቅር በላቸው፤ ተዋቸውም። አላህ መልካም ሰሪዎችን ይወዳልና።
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
እነሱ በጣም የውሸት ዜና መስማት ይወዳሉ፣ ብዙ ሀራም (ምግብ) ይመገባሉ። (አይሁዶች) ወደ አንተ ቢመጡ (ሙሐመድ ፍርድ ለመጠየቅ) በመካከላቸው ፍረድ ወይም ከእነሱ ተመለስ፣ ከነሱም ብትዞር ምንም አይጎዱህም። ነገር ግን ከወሰንክ (ጉዳያቸውን) በትክክል ወስን። በእርግጥም አላህ ፍትሃዊ የሆኑትን ይወዳል።
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
ነቢዩ ሆይ (ሙሐመድ)! ምእመናንን ወደ ጦርነት አነሳሷቸው። ከእናንተ ውስጥ ሃያ ታጋሾች ቢኖሩ በእርግጥ ሁለት መቶን ያሸንፋሉ። ከእናንተም ውስጥ መቶ (ታጋሾች) ቢኖሩ በእርግጥ ከከሐዲዎች አንድ ሺህን ያሸንፋሉ፤ ከሓዲዎቹ የማያውቁ ሕዝቦች ናቸውና።
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህ መንገድና በነፍሶቻቸው የሚታገሉ፣ እነዚያም ለሙሃጂሮች (ለሙሃጂሮች) መጠጊያና እርዳታ የሚሰጡ፣ እርስ በእርሳቸው ይጠብቃሉ። እነዚያም ያመኑና ያልተሰደዱ፣ እስኪሰደዱ ድረስ ልትጠብቋቸው ምንም ግዴታ የለባችሁም። (ነገር ግን) በሃይማኖት (መከላከል) እርዳታ ቢጠይቁህ፣ በአንተና በእነርሱ መካከል ስምምነት ላደረጉ ሰዎች ብቻ እርዳታ መስጠት አለብህ። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
(ሙሐመድ ሆይ) ከዚያ በኋላ ሌሎችን ሴቶች ማግባት ለአንተ አይፈቀድልህም፤ ውበታቸው ቢማርክህም እንኳ፣ እጅህ የያዛቸው (ባሮች) ካልሆነ በስተቀር፣ በእነርሱ (በሌሎች) ሚስቶች መተካት አይፈቀድልህም። አላህም በነገሩ ሁሉ አዋቂ ነው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከመልክተኛው ጋር ልዩ ውይይት ባደረጋችሁ ጊዜ፣ ከመወያየታችሁ በፊት ለድሆች ምጽዋት መስጠት አለባችሁ። ይህ ለእናንተ የተሻለና ንፁህ ነው። ነገር ግን (በምጽዋት የምትሰጡትን) ባታገኙ አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።