۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Әгәр без кайбер аятьләрне гамәлдән чыгарсак яки онытсак, әлбәттә, аны аңа охшаганрак яки яхшырак аятьләр белән алыштырырбыз. Әлбәттә, Аллаһ һәрнәрсәгә кадир икәнен белмисеңме?
يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ
yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).
Аллаһ теләгәнен бетерә һәм билгели. Аның янында Өммүл-Китаб (Ләүх Мәхфуз) бар.
وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Әгәр Без бер аятьне икенчесе белән алыштырсак, Аллаһ нәрсә иңдергәнен белүчерәк булса, алар: "Син аны (Мухәммәд пәйгамбәрне) ялган сөйлисең", – диләр, ләкин аларның күбесе белмиләр.