يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ
yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).
O gboklɛfoi enyɔ lɛ, “Etɔ̃ Nyɛteŋ mɔ kome baakwɛ ni ekɛ wain aha enuŋtsɔ lɛ. Shi mɔ kroko lɛ, abaasɛŋ lɛ yɛ sɛŋmɔtso nɔ, no sɛɛ lɛ okpoi baaye eyitso fã ko. Aha sane ni nyɛbi (mi) lɛ hetoo."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Ni ewó efɔlɔi anɔ kɛtee maŋtsɛ sɛi lɛ nɔ. Ni amɛ (fɛɛ) koto lɛ (Yusuf). Ni lɛ (Yusuf) kɛɛ, "O mitsɛ! Enɛ ji mitsutsu lamɔ lɛ shishitsɔɔmɔ. Ni anɔkwale mli lɛ, mi-Nuŋtsɔ lɛ efee lɛ anɔkwale. Anɔkwale, mi-Nuŋtsɔ lɛ efee mi ekpakpa, beni ejie mi kɛjɛ tsuŋwoo mli kɛ beni ejie bo kɛjɛ akrowa lɛ mli lɛ, beni Satan kpata (wekukpaai) ni yɔɔ mi kɛ minyɛmimɛi lɛ ateŋ lɛ hiɛ sɛɛ, Anɔkwale nɔ ni E-ji lɛ ji blɛoo yɛ Anɔkwale. Mɔ ni Le Fɛɛ Fɛɛ, Nilelɔ Fɛɛ.